تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٢٥٠ - شباهت در كالبدهاى لفظى همان اندازه غلط انداز و منشأ ضررها است كه شباهت كالبدهاى جسمانى آدميان
((٦٤٨)) اشتباهى هست لفظى در ميان ليك خود كو آسمان كو ريسمان
((٦٤٩)) اشتراك لفظ دايم رهزن است اشتراك گبر ومؤمن در تن است
((٦٥٠)) جسمها چون كوزه هاى بسته سر تا كه در هر كوزه چبود درنگر
شباهت در كالبدهاى لفظى همان اندازه غلط انداز ومنشأ ضررها است كه شباهت كالبدهاى جسمانى آدميان تقسيمات متعددى براى الفاظ در علوم مربوط صورت مى گيرد . از آن جمله : لفظ يا مفرد است يا مركب . لفظ يا معناى شخصى را نشان مى دهد ، يا معناى كلى را . . . يكى از آن تقسيمها انقسام لفظ است به مشترك لفظى ومشترك معنوى .
مشترك لفظى كلمهاى را گويند كه معانى مختلفى را كه در يك مفهوم كلى شركت ندارند ، نشان بدهد . مانند شير در فارسى به معناى حيوان درندهء معروف وبه معناى شير خوردنى وغير ذلك ودر عربى مانند كلمهء عين كه به معناى جوهر شىء وچشم ورئيس گروه وچشمه وطلا وغيره مى باشد . مشترك معنوى كلمه ايست كه بيك معناى عمومى وضع شده وهمهء افراد ومصاديق آن معناى عمومى را مى تواند نشان بدهد ، مانند انسان كه به جاندار معينى به طور كلى وضع شده وبه افراد ومصاديق بىشمار صدق مى كند . در ابيات مورد تحليل نتيجهاى را كه جلال الدين منظور نموده است ، بهر دو قسم از مشترك مربوط مى شود ، يعنى اشتباهات وخطاها وفريب خوردنهاى ناشى از قالب لفظى مشترك ، هم در مشترك لفظى وجود دارد وهم در مشترك معنوى . مردم حيله گر براى پيش بردن هدفهاى خود قراين واحوال وموقعيتى را در نظر مى گيرند يا به وجود مى آورند كه كلمهء شير را بتوانند به كار برند وچشمان ساده لوحان را ببندند وقفلى بر دهانشان بزنند كه