پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٧٤ - شرح و تفسير بيست و هشت اندرز ديگر

رخ نمى‌دهد، مگر آنچه خداوند براى ما مقرّر داشته است» [١] به يقين تقديرات الهى از روى حكمت است چه از حقيقت آن آگاه باشيم چه نباشيم؛ در نتيجه با اين دو نيرو در برابر واردات هموم ايستادگى مى‌كند و به خود آرامش مى‌دهد.

مرحوم مغنيه در شرح نهج‌البلاغه خود داستانى نقل مى‌كند كه آموزنده است؛ وى مى‌گويد: مردى در خود احساس بيمارى كرد. هنگامى كه به طبيب مراجعه نمود به او خبر داد كه متأسفانه گرفتار سرطان خون شده است. آن مرد بيمار با بى‌اعتنايى از اين مسأله گذشت و گفت: براى من چه تفاوت مى‌كند با مرگ ناگهانى از دنيا بروم يا با مرگ تدريجى به هر حال بايد رفت و ساليان دراز به همين صورت زندگى مى‌كرد در حالى كه اگر صبر و قرار را از دست داده بود و در بستر بيمارى مى‌خوابيد، قواى خود را از دست مى‌داد و با مرگ دست به گريبان مى‌شد و در همان زمان كوتاهى كه زنده بود گويا هر روز مى‌مرد و زنده مى‌شد. [٢]

لقمان حكيم نيز در اندرزهاى سودمندش به فرزند خود مى‌گويد: «وَ اصْبِرْ عَلَى‌ مَا أَصَابَكَ إِنَّ ذَلِكَ مِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ؛ در برابر مصائبى كه به تو مى‌رسد شكيبا باش كه اين از كارهاى مهم است». [٣]

امام عليه السلام در اين بخش از نصائح خود با عباراتى كوتاه و پرمحتوا توصيه‌هاى خود را دنبال مى‌كند.

هشتم. مى‌فرمايد: «كسى كه ميانه‌روى را ترك كند از راه حق منحرف مى‌شود»؛ (مَنْ تَرَكَ الْقَصْدَ جَارَ).

اشاره به اينكه سلامت دين و دنيا هميشه در ميانه‌روى است و هر گونه افراط و تفريط باعث گمراهى و بدبختى و شكست است و صراط مستقيمى كه ما همه‌

[١]. توبه، آيه ٥١.

[٢]. شرح نهج‌البلاغه مغنيه، ج ٣، ص ٥٢٦.

[٣]. لقمان، آيه ١٧.