پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٣٥ - نكته ويژگىهاى اهل بصره

شديدى از اهل بصره شده و همان گونه كه در نامه بالا نيز ملاحظه كرديد، امير مؤمنان على عليه السلام بصره را مهبط شيطان و محل ورود ابليس و پايگاه فتنه‌ها مى‌شمرد ولى به قرينه بعضى از روايات كه مدح فراوانى از اهل بصره اعم از زنان، مردان، كودكان و بزرگان‌شده، استفاده مى‌شود كه امام عليه السلام مقطع خاصى از زمان را در نظر داشته است؛ همان زمانى كه آتش جنگ جمل را برافروختند و از سركشان و پيمان شكنانى همچون طلحه و زبير حمايت كردند و گروه زيادى از مسلمان را به كشتن دادند.

بنابراين نكوهش‌هاى مزبور دليل بر آن نيست كه هر كس در آن شهر وارد شود و يا افراد بومى آن شهر هميشه و در طول تاريخ صفات نكوهيده‌اى دارند و اهل صلاح و سعادت نيستند. به خصوص اينكه در ميان آنها دانشمندان، علما، قاريان و مواليان اهل بيت فراوان بوده و هستند.

براى توضيح بيشتر به جلد اوّل، ذيل خطبه ١٣ مراجعه فرماييد.