پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٥٢ - شرح و تفسير ساده زيستها هم دنيا را دارند و هم آخرت را

سرايى كه هرچه تقاضا كنند اجابت مى‌شود و هيچ گونه لذتى از آنها دريغ نخواهد شد»؛ (ثُمَّ انْقَلَبُوا عَنْهَا بِالزَّادِ الْمُبَلِّغِ‌ [١]، وَالْمَتْجَرِ الرَّابِحِ أَصَابُوا لَذَّةَ زُهْدِ الدُّنْيَا فِي دُنْيَاهُمْ، وَ تَيَقَّنُوا أَنَّهُمْ جِيرَانُ اللَّهِ‌ [٢] غَداً فِي آخِرَتِهِمْ، لَا تُرَدُّ لَهُمْ دَعْوَةٌ، وَ لَا يَنْقُصُ لَهُمْ نَصِيبٌ مِنْ لَذَّةٍ).

جمله «لَا تُرَدُّ لَهُمْ دَعْوَةٌ» اشاره به آيه شريفه «لَهُمْ فِيهَا فَاكِهَةٌ وَ لَهُمْ مَّا يَدَّعُونَ»؛ براى آنها در بهشت ميوه بسيار لذّت‌بخشى است، و هر چه بخواهند در اختيارشان خواهد بود» [٣]؛ و جمله «وَ لَا يَنْقُصُ لَهُمْ نَصِيبٌ مِنْ لَذَّةٍ» اشاره است به آيه شريفه «وَ لَكُمْ فِيهَا مَا تَشْتَهِى أَنفُسُكُمْ وَ لَكُمْ فِيهَا مَا تَدَّعُونَ»؛ و براى شما هر چه دلتان بخواهد در بهشت فراهم است و هر چه طلب كنيد به شما داده مى‌شود». [٤]

بعضى از شارحان و مترجمان نهج‌البلاغه جمله «لَا تُرَدُّ لَهُمْ دَعْوَةٌ وَ لَا يَنْقُصُ لَهُمْ نَصِيبٌ مِنْ لَذَّةٍ» را ناظر به حال متقيان در دنيا دانسته‌اند كه دعاهاى آنها بر اثر ايمان و حسن يقين و عمل مستجاب مى‌شود و هيچ يك از لذات دنيا از آنها دريغ نخواهد شد؛ ولى اين تفسير صحيح به نظر نمى‌رسد، زيرا اين جمله دنبال جمله‌اى است كه درباره آخرت سخن مى‌گويد و آنچه درباره حال متقيان در دنيا بود در جمله‌هاى قبل آمده است و همان گونه كه در بالا گفتيم اين دو جمله اشاره به آياتى از قرآن مجيد است كه ذكر شد.

[١]. «المبلّغ» در اينجا به معناى زاد و توشه‌اى است كه انسان را به مقصد مى‌رساند از ريشه «بلوغ» به معناى رسيدن گرفته شده.

[٢]. «جيران اللَّه» به معناى همسايگان خدا، معناى كنايى دارد، زيرا مسلم است خداوند خانه‌اى ندارد تا همسايه‌اى داشته باشد و اشاره به مقام قرب معنوى با پروردگار است.

[٣]. يس، آيه ٥٧.

[٤]. فصلت، آيه ٣١.