پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٣٩ - شرح و تفسير از غفلت بر حذر باش
بخش دوم
وَ مَتَى كُنْتُمْ يَا مُعَاوِيَةُ سَاسَةَ الرَّعِيَّةِ، وَ وُلَاةَ أَمْرِ الْأُمَّةِ؟ بِغَيْرِ قَدَمٍ سَابِقٍ، وَ لَا شَرَفٍ بَاسِقٍ، وَ نَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ لُزُومِ سَوَابِقِ الشَّقَاءِ. وَ أُحَذِّرُكَ أَنْ تَكُونَ مُتَمَادِياً فِي غِرَّةِ الْأُمْنِيِّةِ، مُخْتَلِفَ الْعَلَانِيَةِ وَ السَّرِيرَةِ.
ترجمه
اى معاويه! چه زمانى شما حاكمان و مدبران رعيّت و واليان امر امّت اسلامى بودهايد آن هم بدون پيشى گرفتن در اسلام و شرافت والاى معنوى؛ پناه به خدا مىبريم از اينكه ريشههاى شقاوت گذشته آثار پايدار بگذارد و تو را بر حذر مىدارم از اينكه در طريق غفلت ناشى از آمال و آرزوهاى دراز همچنان به راه خود ادامه دهى. تو را بر حذر مىدارم از اينكه آشكار و نهانت يكسان نباشد (در ظاهر دم از اسلام بزنى ولى در باطن در افكار جاهليّت غوطهور باشى).
شرح و تفسير از غفلت بر حذر باش
امام عليه السلام در اين بخش از نامه خود به عدم صلاحيّت معاويه و بنىاميّه براى حكومت بر امّت اسلام، هر چند بر بخشى از كشور اسلام باشد اشاره مىكند، زيرا مىداند مسأله خونخواهى عثمان و امثال آن بهانهاى بيش نيست؛ هدف اصلى آن است كه خود را بر مردم شام به عنوان يك حاكم اسلامى تحميل كند؛ مىفرمايد:
«اى معاويه چه زمانى شما حاكمان و مدبران رعيّت و واليان امر امّت اسلامى بودهايد آنهم بدون سبقت در اسلام و شرافت والاى معنوى»؛ (وَ مَتَى كُنْتُمْ يَا