پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٠٩ - ترجمه

بخش اوّل‌

فَأَرَادَ قَوْمُنَا قَتْلَ نَبِيِّنَا، وَ اجْتِيَاحَ أَصْلِنَا، وَ هَمُّوا بِنَا الْهُمُومَ وَ فَعَلُوا بِنَا الْأَفَاعِيلَ، وَ مَنَعُونَا الْعَذْبَ، وَ أَحْلَسُونَا الْخَوْفَ، وَ اضْطَرُّونَا إِلَى‌ جَبَلٍ وَعْرٍ، وَ أَوْقَدُوا لَنَا نَارَ الْحَرْبِ، فَعَزَمَ اللَّهُ لَنَا عَلَى الذَّبِّ عَنْ حَوْزَتِهِ، وَ الرَّمْيِ مِنْ وَرَاءِ حُرْمَتِهِ، مُؤْمِنُنَا يَبْغِي بِذَلِكَ الْأَجْرَ، وَ كَافِرُنَا يُحَامِي عَنِ الْأَصْلِ، وَ مَنْ أَسْلَمَ مِنْ قُرَيْشٍ خِلْوٌ مِمَّا نَحْنُ فِيهِ بِحِلْفٍ يَمْنَعُهُ، أَوْ عَشِيرَةٍ تَقُومُ دُونَهُ، فَهُوَ مِنَ الْقَتْلِ بِمَكَانِ أَمْنٍ.

ترجمه‌

قبيله ما (قريش) خواستند پيامبرمان را به قتل برسانند (كه در رأس آنها ابوسفيان پدر معاويه بود) و ما را ريشه‌كن كنند، آنها انواع غم و اندوه را به جان ما ريختند و هرچه مى‌توانستند درباره ما بدى كردند، ما را از زندگى شيرين (خود) باز داشتند و با ترس و وحشت قرين ساختند، و ما را مجبور كردند كه به كوهى سنگلاخ و صعب العبور پناه بريم و آتش جنگ را بر ضد ما افروختند. (هنگامى كه دشمنان اسلام با تمام قوا بپا خاستند) خداوند اراده نمود كه بوسيله ما از شريعتش دفاع كند و با دفاع ما شر آنها را از حريم اسلام باز دارد (در اين هنگام جمعيّت ما بنى هاشم به دو گروه تقسيم شده بودند؛ گروهى ايمان آورده و گروهى هنوز به صف مؤمنان نپيوسته بودند؛ ولى همه از اسلام دفاع مى‌كردند) مؤمنان ما با اين كار خواستار ثواب و اجر الهى بودند و كافران ما (كه هنوز اسلام را نپذيرفته بودند) به خاطر دفاع از اصل و ريشه خود و خويشاوندى پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله دفاع مى‌كردند اما ساير افراد قريش (غير از خاندان ما) كه اسلام آوردند