پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٩٤ - شرح و تفسير امتيازهاى بىنظير

گوش‌هاى شنوندگان از شنيدن آن ابا ندارد، بنابراين دست از اين سخنان بردار و گمراهان را از خود دور كن (و بدان) ما برگزيده و پرورش يافته و رهين منت پروردگار خويش هستيم و مردم پرورش يافتگان و تربيت شدگان و رهين هدايت ما هستند.

شرح و تفسير امتيازهاى بى‌نظير

امام عليه السلام بعد از آنكه در فصل گذشته از اين نامه، معاويه را در هدفى كه داشت مأيوس ساخت، زيرا او مى‌خواست با برشمردن فضايل خلفاى سه‌گانه سخنى از امام عليه السلام بر ضد آنها بشنود و آن را پيراهن عثمان ديگرى سازد؛ ولى امام عليه السلام دست رد بر سينه او زد و گفت تو در اين ميان نامحرمى و حق ورود در اين مسأله و داورىِ ميان مهاجران و انصار را ندارى.

آن گاه در اين بخش از نامه به بيان فضايل اهل بيت عليهم السلام با بهترين تعبيرات و محكم‌ترين اسناد مى‌پردازد تا به صورت غير مستقيم ادعاهاى معاويه را ابطال كند مى‌فرمايد: «من نمى‌خواهم (درباره فضايل بنى‌هاشم) به تو خبر دهم بلكه به عنوان سپاس و شكرگزارى نعمت خداوند بازگو مى‌كنم آيا تو نمى‌بينى جمعيتى از مهاجران و انصار كه در راه خداوند شربت شهادت نوشيدند، هر كدام داراى مقام و مرتبتى شدند اما هنگامى كه شهيد ما حمزه به شهادت رسيد به او «سيد الشهداء» گفته شد (سرور شهيدان راه خدا) و رسول اللَّه صلى الله عليه و آله هنگام نماز بر او (به جاى پنج تكبير) هفتاد تكبير گفت»؛ (أَ لَا تَرَى- غَيْرَ مُخْبِرٍ لَكَ، وَ لَكِنْ بِنِعْمَةِ اللَّهِ أُحَدِّثُ- أَنَّ قَوْماً اسْتُشْهِدُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ تَعَالَى‌ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَ الْأَنْصَارِ، وَ لِكُلٍّ فَضْلٌ، حَتَّى‌ إِذَا اسْتُشْهِدَ شَهِيدُنَا قِيلَ: سَيِّدُ الشُّهَدَاءِ وَ خَصَّهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله بِسَبْعِينَ تَكْبِيرَةً عِنْدَ صَلَاتِهِ عَلَيْهِ).