پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٩٧ - ٢٥ و من وصية له عليه السلام كان يكتبها لمن يستعمله على الصدقات

٢٥ و من وصية له عليه السلام كان يكتبها لمن يستعمله على الصدقات‌

قال الشريف: و إنما ذكرنا هنا جملا ليعلم بها أنه عليه السلام كان يقيم عماد الحق، و يشرع أمثلة العدل، في صغير الأمور و كبيرها و دقيقها و جليلها.

از وصاياى امام عليه السلام است‌

كه آن را براى مأموران جمع‌آورى زكات مرقوم مى‌داشت.

مرحوم شريف رضى مى‌گويد: ما بخشى از اين نامه را در اينجا آورديم تا معلوم گردد، امام عليه السلام همواره اركان حق را به پا مى‌داشت و فرمان به عدل مى‌داد؛ در كارهاى كوچك و بزرگ؛ پر ارزش يا كم ارزش. [١]

[١]. سند نامه:

اين نامه را مرحوم كلينى در باب «ادب المصّدّق» از كتاب الزكاة در كتاب كافى به سند معتبر نقل كرده است و شيخ الطائفة شيخ طوسى نيز در باب «الزيادات فى الزكاة» آن را با همان سند از كلينى آورده است. نويسنده كتاب الغارات (ابراهيم ثقفى) نيز آن را به سند خود از امام صادق عليه السلام نقل كرده است. صاحب كتاب مصادر نهج‌البلاغه مى‌گويد: اين وصيّت‌نامه در ميان علما و دانشمندان قبل از سيد رضى معروف بوده است و از جمله كسانى كه وى به آن اشاره مى‌كند مرحوم شيخ مفيد در مقنعه است. سپس اضافه مى‌كند: (كسانى بعد از سيد رضى مانند) ابن ادريس در سرائر آن را از مقنعه نقل كرده و زمخشرى نيز در ربيع الابرار آن را با تفاوت‌هاى مختصرى ذكر كرده است. (مصادر نهج‌البلاغه، ج ٣، ص ٢٥٧)