پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٨٥ - شرح و تفسير درهاى توبه و دعا به روى تو گشوده است

اشاره به اينكه اساس اسلام بر اين است كه انسان‌ها مى‌توانند رابطه مستقيم با پروردگار خود پيدا كنند، همان گونه كه همه روز در نمازهاى خود از آغاز تا پايان، مخصوصاً در سوره‌حمد، با پروردگارشان خطاب مستقيم دارند به گونه‌اى كه هيچ واسطه‌اى ميان آنها و او نيست. اين افتخار بزرگى است براى اسلام و مسلمين كه اسلام راه ارتباط مستقيم با خدا را بر همه گشوده و جاى جاىِ قرآن مجيد، شاهد و گواه بر آن است به ويژه آياتى كه خداوند را با تعبير «ربنا» ياد مى‌كند.

بر خلاف بعضى از مذاهب باطله كه پير و مرشد و شيخ خود را واسطه مى‌دانند و گاه ارتباط مستقيم با خدا را روا نمى‌پندارند.

در اينجا اين سؤال پيش مى‌آيد كه مسأله شفاعت در اسلام- شفاعت پيامبر صلى الله عليه و آله، امام معصوم عليه السلام و حتى فرشتگان و مؤمنان صالح العمل- وارد شده است و آيات فراوان و روايات بسيار دلالت بر شفاعت شفيعان در دنيا و آخرت مى‌كند، آيا شفاعت با برقرارى ارتباط مستقيم منافات ندارد؟

پاسخ اين سؤال با توجّه به دو نكته روشن مى‌شود:

اولا: دليلى بر نفى ارتباط مستقيم نيست، بلكه ارتباط مستقيم با خدا در جاى خود محفوظ است و مسلمانان شب و روز از آن استفاده مى‌كنند و شفاعت هم در جاى خود ثابت است و به تعبير ديگر هر دو در كنار هم قرار دارند و دو راه به سوى رحمت خداوندند.

ثانيا: در آيات قرآن مكرر به اين نكته اشاره شده كه شفاعت نيز به اذن خدا است، بنابراين كسى كه دست به دامان پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله و امامان معصوم عليهم السلام براى شفاعت مى‌زند بايد در كنار آن از خدا بخواهد كه اذن شفاعت به آنها بدهد، پس مكمل آن نيز ارتباط مستقيم با خداست.

به بيان ديگر من حوايج خويش را مستقيماً از خدا مى‌خواهم ولى گاه حاجت به قدرى مهم و پيچيده است يا من آنقدر آلوده و گنه‌كارم كه احساس مى‌كنم به‌