پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٧٢ - شرح و تفسير چند وصيت پر ارزش

من نسبت به مرگ همچون كسى هستم كه شب هنگام در جستجوى آب باشد و ناگهان در ميان (يأس و) تاريكى‌ها به آب برسد و يا همچون كسى كه گمشده (نفيس) خود را ناگهان پيدا كند (چرا كه من به اين واقعيّت معتقدم) كه «آنچه نزد خدا (در سراى ديگر) است براى نيكان بهتر است».

شرح و تفسير چند وصيت پر ارزش‌

همان گونه كه در بالا اشاره شد آنچه مرحوم سيد رضى در اينجا آورده است، بخشى از سخن مشروح‌ترى است كه امام عليه السلام در آخرين ساعات عمرش به عنوان سرمايه‌اى گرانبها براى همه امّت اسلامى به يادگار گذاشت. در بخش اوّل اين وصيّت چنين مى‌فرمايد: «وصيّت من به شما اين است كه چيزى را همتاى خدا قرار ندهيد و سنّت محمد صلى الله عليه و آله را ضايع نكنيد، اين دو ستون استوار را برپا داريد و اين دو چراغ را روشن نگه داريد و ديگر نكوهشى بر شما نيست»؛ (وَصِيَّتِي لَكُمْ أَنْ لَا تُشْرِكُوا بِاللَّهِ شَيْئاً؛ وَ مُحَمَّدٌ صلى الله عليه و آله فَلَا تُضَيِّعُوا سُنَّتَهُ. أَقِيمُوا هَذَيْنِ الْعَمُودَيْنِ، وَ أَوْقِدُوا هَذَيْنِ الْمِصْبَاحَيْنِ، وَ خَلَاكُمْ ذَمٌّ!).

با توجّه به اينكه امام عليه السلام تأكيد بر اين دارد كه مطلقا چيزى را همتاى خدا قرار ندهيد، تمام شاخه‌هاى شرك را بدين وسيله نفى مى‌كند؛ اعم از شرك در ذات و صفات و افعال، شرك در عبادت و غير آن و اگر توحيدى خالص از انواع شرك باشد تمام روح و جان انسان را روشن مى‌كند و از او وجودى ملكوتى و به تمام معنا روحانى مى‌سازد.

حضرت در دومين تأكيدى كه بر عدم تضييع سنّت پيغمبر دارد، عمل به تمامى آن را لازم مى‌شمرد به عكس كسانى كه در آن زمان و هر زمان اهل تبعيض‌اند و در واقع خود را فريب مى‌دهند، نمى‌خواهد به سراغ جهاد واجب و