پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٩٣ - ترجمه

بخش دوم‌

أَ لَا تَرَى‌ غَيْرَ مُخْبِرٍ لَكَ، وَ لَكِنْ بِنِعْمَةِ اللَّهِ أُحَدِّثُ- أَنَّ قَوْماً اسْتُشْهِدُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ تَعَالَى‌ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَ الْأَنْصَارِ، وَ لِكُلٍّ فَضْلٌ، حَتَّى‌ إِذَا اسْتُشْهِدَ شَهِيدُنَا قِيلَ: سَيِّدُ الشُّهَدَاءِ، وَ خَصَّهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله بِسَبْعِينَ تَكْبِيرَةً عِنْدَ صَلَاتِهِ عَلَيْهِ! أَ وَ لَا تَرَى‌ أَنَّ قَوْماً قُطِّعَتْ أَيْدِيهِمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ- لِكُلٍّ فَضْلٌ- حَتَّى‌ إِذَا فُعِلَ بِوَاحِدِنَا مَا فُعِلَ بِوَاحِدِهِمْ قِيلَ: «الطَّيَّارُ فِي الْجَنَّةِ وَ ذُو الْجَنَاحَيْنِ!» وَ لَوْ لَا مَا نَهَى‌ اللَّهُ عَنْهُ مِنْ تَزْكِيَةِ الْمَرْءِ نَفْسَهُ، لَذَكَرَ ذَاكِرٌ فَضَائِلَ جَمَّةً تَعْرِفُهَا قُلُوبُ الْمُؤْمِنِينَ، وَ لَا تَمُجُّهَا آذَانُ السَّامِعِينَ. فَدَعْ عَنْكَ مَنْ مَالَتْ بِهِ الرَّمِيَّةُ فَإِنَّا صَنَائِعُ رَبِّنَا، وَ النَّاسُ بَعْدُ صَنَائِعُ لَنَا.

ترجمه‌

من نمى‌خواهم (درباره فضايل بنى‌هاشم) به تو خبر دهم بلكه به عنوان سپاس و شكرگزارى نعمت خداوند بازگو مى‌كنم، آيا تو نمى‌بينى گروهى از مهاجران و انصار را كه در راه خداوند شربت شهادت نوشيدند هر كدام داراى مقام و مرتبتى شدند؛ اما هنگامى كه شهيد ما حمزه به شهادت رسيد به او «سيّد الشّهدا» گفته شد (سرور شهيدان راه خدا) و رسول اللَّه صلى الله عليه و آله هنگام نماز بر او (به جاى پنج تكبير) هفتاد تكبير گفت. آيا نمى‌بينى گروهى دستشان در ميدان جهاد قطع شد و هر كدام (در اسلام) مقام و منزلتى پيدا كردند؛ ولى هنگامى كه اين جريان درباره يكى از ما رخ داد، لقب «طيار»، پرواز كننده در آسمان بهشت با دو بال، به او داده شد و اگر نه اين بود كه خداوند نهى از خودستايى كرده، گوينده‌اى (اشاره به خود امام است) فضايلى را برمى‌شمرد كه دلهاىِ مؤمنان آگاه با آن آشناست و