پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٩٩ - ترجمه

بخش بيستم‌

وَ اعْلَمْ يَا بُنَيَّ أَنَّكَ إِنَّمَا خُلِقْتَ لِلآْخِرَةِ لَالِلدُّنْيَا، وَ لِلْفَنَاءِ لَا لِلْبَقَاءِ، وَ لِلْمَوْتِ لَا لِلْحَيَاةِ، وَ أَنَّكَ فِي قُلْعَةٍ وَ دَارِ بُلْغَةٍ، وَ طَرِيقٍ إِلَى‌ الْآخِرَةِ، وَ أَنَّكَ طَرِيدُ الْمَوْتِ الَّذِي لَا يَنْجُو مِنْهُ هَارِبُهُ، وَ لَا يَفُوتُهُ طَالِبُهُ، وَ لَا بُدَّ أَنَّهُ مُدْرِكُهُ، فَكُنْ مِنْهُ عَلَى‌ حَذَرِ أَنْ يُدْرِكَكَ وَ أَنْتَ عَلَى‌ حَالٍ سَيِّئَةٍ، قَدْ كُنْتَ تُحَدِّثُ نَفْسَكَ مِنْهَا بِالتَّوْبَةِ، فَيَحُولَ بَيْنَكَ وَ بَيْنَ ذَلِكَ، فَإِذَا أَنْتَ قَدْ أَهْلَكْتَ نَفْسَكَ.

ترجمه‌

(پسرم!) بدان تو براى آخرت آفريده شده‌اى نه براى دنيا، براى فنا نه براى بقا (در اين جهان)، براى مرگ نه براى زندگى (در اين دنيا) تو در منزلگاهى قرار دارى كه هر لحظه ممكن است از آن كوچ كنى، در سرايى كه بايد زاد و توشه از آن برگيرى و راه آخرتِ توست.

و (بدان) تو رانده شده مرگ هستى (و مرگ پيوسته در تعقيب توست و سرانجام تو را شكار خواهد كرد) همان مرگى كه هرگز فرار كننده‌اى از آن نجات نمى‌يابد و هركس را او در جستجويش باشد از دست نمى‌دهد و سرانجام وى را خواهد گرفت، بنابراين از اين بترس كه مرگ زمانى تو را بگيرد كه در حال بدى باشى (حال گناه) در صورتى كه تو پيش از فرا رسيدن مرگ با خويشتن گفتگو مى‌كردى كه توبه كنى؛ ولى مرگ ميان تو و توبه حايل مى‌شود و اينجاست كه تو خويشتن را به هلاكت افكنده‌اى.