پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٨٧ - ١ موقعيت زنان در نهجالبلاغه

نكوهش از چنين زنانى است كه مسير صحيح را رها كرده و آلت دست فرصت طلبان سياسى مانند طلحه و زبير مى‌شوند، كارى كه منجر به ريخته شدن‌خون هزاران نفر از مسلمانان شد و امام عليه السلام در پايان جنگ، آن زن را به احترام پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله با نهايت احترام همراه برادرش و گروهى از محافظان به مدينه بازگرداند.

در نامه مورد بحث نيز از زنانى نكوهش شده كه زبان آنها آلوده به دشنام و بدگويى و سخنان زشت و خشن مى‌شود. امام عليه السلام آنها را ضعيف العقل و ناتوان مى‌شمرد.

بنابراين اگر قراين حاليه و مقاليه را در همه جا در نظر بگيريم پاسخ اين گونه ايرادات روشن مى‌شود.

و لذا در حديثى در اصول كافى از امام باقر عليه السلام آمده است كه بعد از اشاره به عيب و نقصان گروهى از زنان در پايان مى‌فرمايد: «إِلَّا الْمُسْلِمَاتُ مِنْهُنَّ؛ غير از زنان مسلمان». [١]

و در حديث ديگرى از رسول خدا صلى الله عليه و آله مى‌خوانيم: «الامْرَأَةُ الصَّالِحَةُ خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ رَجُلٍ غَيْرِ صَالِح؛ يك زن صالحه برتر است از يك هزار مرد ناصالح». [٢]

در حديث مفصلى از امام صادق عليه السلام كه در كتاب كافى آمده نيز تقسيم‌بندى روشنى درباره زنان ديده مى‌شود كه امام عليه السلام گروهى از آنان را مايه سعادت مردان مى‌داند و گروهى را اسباب غبن مى‌شمارد؛ (فَمَنْ يَظْفَرْ بِصَالِحِهِنَّ يَسْعَدْ وَ مَنْ يُغْبَنْ فَلَيْسَ لَهُ انْتِقَام). [٣]

روايات سه‌گانه بالا و همچنين روايات ديگرى كه در همان باب از كافى (باب اصناف النساء) آمده قرينه روشنى است بر تفسيرى كه درباره سخنان على عليه السلام در نهج‌البلاغه آورديم.

[١]. كافى، ج ٥، ص ٥٠٥، ح ٤.

[٢]. وسائل‌الشيعه، باب ٨٩ از ابواب مقدمات نكاح، ح ٢.

[٣]. اصول كافى، ج ٥، ص ٣٢٣، ح ٣ باب اصناف النساء.