پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٠٣

بخش سى‌ام‌

(بخش آخر)

اسْتَوْدِعِ اللَّهَ دِينَكَ وَ دُنْيَاكَ، وَ اسْأَلْهُ خَيْرَ الْقَضَاءِ لَكَ فِي الْعَاجِلَةِ وَ الْآجِلَةِ، وَ الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ، وَ السَّلَامُ.

ترجمه‌

دين و دنيايت را نزد خدا به امانت بگذار و از او بهترين مقدرات را براى امروز و فردا و دنيا و آخرتت بخواه و سلام بر تو.

شرح و تفسير همه چيز خود را به خدا بسپار

سرانجام امام عليه السلام در آخرين و كوتاه‌ترين بخش اين وصيّت‌نامه به فرزندش دو دستور مى‌دهد كه همه چيز در آن دو جمع است؛ نخست مى‌فرمايد: «دين و دنيايت را نزد خدا به امانت بگذار»؛ (اسْتَوْدِعِ‌ [١] اللَّهَ دِينَكَ وَ دُنْيَاكَ).

سپس مى‌افزايد: «و از او بهترين مقدرات را براى امروز و فردا، دنيا و آخرتت بخواه و سلام بر تو»؛ (وَ اسْأَلْهُ خَيْرَ الْقَضَاءِ لَكَ فِي الْعَاجِلَةِ وَ الْآجِلَةِ، وَ الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ، وَ السَّلَامُ).

بديهى است هيچ كس بهتر از خدا نمى‌تواند دين و دنياى انسان را حفظ كند و هيچ كس بهتر از او نمى‌تواند بهترين مقدرات را براى دنيا و آخرت انسان تأمين‌

[١]. در بسيارى از نسخ نهج البلاغه به جاى صيغه امر «استودع» و «اسئل» صيغه متكلم وحده آمده است كه مفهومش اين است كه من دين و دنياى تو را به خدا مى‌سپارم و بهترين مقدرات را براى دنيا و آخرت تو از پيشگاه او مى‌طلبم. البته مفهوم هر دو در واقع يكى است، هر چند نسخه اخير مناسب‌تر به نظر مى‌رسد مخصوصاً با توجّه به تعبير به «لك».