پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٦٣ - شرح و تفسير خوشحالى و تأسف بيجا

أَمَّا بَعْدُ، فَإِنَّ الْمَرْءَ قَدْ يَسُرُّهُ دَرْكُ مَا لَمْ يَكُنْ لِيَفُوتَهُ، وَ يَسُوؤُهُ فَوْتُ مَا لَمْ يَكُنْ لِيُدْرِكَهُ، فَلْيَكُنْ سُرُورُكَ بِمَا نِلْتَ مِنْ آخِرَتِكَ، وَ لْيَكُنْ أَسَفُكَ عَلَى‌ مَا فَاتَكَ مِنْهَا، وَ مَا نِلْتَ مِنْ دُنْيَاكَ فَلَا تُكْثِرْ بِهِ فَرَحاً، وَ مَا فَاتَكَ مِنْهَا فَلَا تَأْسَ عَلَيْهِ جَزَعاً، وَ لْيَكُنْ هَمُّكَ فِيمَا بَعْدَ الْمَوْتِ.

ترجمه‌

اما بعد (از حمد و ثناى الهى) انسان گاه مسرور مى‌شود به خاطر رسيدن به چيزى كه هرگز از دستش نمى‌رفت! و ناراحت مى‌شود به سبب از دست دادن چيزى كه هرگز به او نمى‌رسيد، حال كه چنين است شادى و سرور تو بايد به خاطر چيزى باشد كه در مسير آخرت به دست آورده‌اى و تأسف و اندوهت به سبب امور معنوى و اخروى باشد كه از دست داده‌اى.

بنابراين به خاطر آنچه از دنيا به دست آورده‌اى زياد خوشحال نباش و آنچه را از دنيا از دست داده‌اى بر آن تأسف نخور و جزع نكن؛ تمام همّت خود را به آنچه بعد از مرگ و پايان زندگى است متوجه ساز.

شرح و تفسير خوشحالى و تأسف بيجا

در اين نامه، امام عليه السلام نخست به دو نكته مهم و سرنوشت‌ساز كه در سراسر زندگى انسان تأثير گذار است اشاره كرده و مى‌فرمايد: «اما بعد (از حمد و ثناى الهى) انسان گاه مسرور مى‌شود به سبب رسيدن به چيزى كه هرگز از دستش‌