پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٩٩ - شرح و تفسير تقسيم مسئوليتها

بخش بيست و نهم‌

وَ اجْعَلْ لِكُلِّ إِنْسَانٍ مِنْ خَدَمِكَ عَمَلًا تَأْخُذُهُ بِهِ، فَإِنَّهُ أَحْرَى‌ أَلَّا يَتَوَاكَلُوا فِي خِدْمَتِكَ وَ أَكْرِمْ عَشِيرَتَكَ، فَإِنَّهُمْ جَنَاحُكَ الَّذِي بِهِ تَطِيرُ، وَ أَصْلُكَ الَّذِي إِلَيْهِ تَصِيرُ، وَ يَدُكَ الَّتِي بِهَا تَصُولُ.

ترجمه‌

براى هر يك از خدمتگذارانت كار معينى قرار ده كه او را در برابر آن مسئول بدانى؛ زيرا اين سبب مى‌شود كه آنها كارهاى تو را به يكديگر وا نگذارند (و از زير بار مسئوليت شانه تهى نكنند) قبيله و خويشاوندانت را گرامى دار، زيرا آنها پر و بال توند كه به وسيله آنها پرواز مى‌كنى و اصل و ريشه تواند كه به آنها باز مى‌گردى و دست و نيروى تو كه با آن (به دشمن) حمله مى‌كنى.

شرح و تفسير تقسيم مسئوليت‌ها

در اين بخش از وصيّت‌نامه امام عليه السلام دو دستور مهم در زمينه مديريت و تعاون به فرزند دلبندش- و در واقع به همه انسان‌ها به عنوان پدرى دلسوز- مى‌دهد.

نخست مى‌فرمايد: «براى هر يك از خدمتگذارانت كار معينى قرار ده كه او را در برابر آن مسئول بدانى، زيرا اين سبب مى‌شود آنها كارهاى تو را به يكديگر وا نگذارند (و از زير بار مسئوليت شانه تهى نكنند)»؛ (وَ اجْعَلْ لِكُلِّ إِنْسَانٍ مِنْ خَدَمِكَ عَمَلًا تَأْخُذُهُ بِهِ، فَإِنَّهُ أَحْرَى‌ أَلَّا يَتَوَاكَلُوا [١] فِي خِدْمَتِكَ).

[١]. «يتواكلوا» از ريشه «تواكل» و «وكالت» گرفته شده و «تواكل» آن است كه هر كسى كار خود را به ديگرى بگذارد و شانه از آن تهى كند.