پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٨١ - وصيّتنامه در يك نگاه

٢٤ و من وصية له عليه السلام بما يعمل في أمواله، كتبها بعد منصرفه من صفين:

از وصايا و سفارشهاى امام عليه السلام است‌

كه درباره اموال (و موقوفاتش) بعد از بازگشت از صفين مرقوم فرموده است. [١]

وصيّت‌نامه در يك نگاه‌

قسمت عمده اين وصيّت‌نامه همان‌گونه كه از لحن آن پيداست در واقع وقف‌نامه است نه وصيّت‌نامه. تنها بخش كوچكى مربوط به وصيّت مى‌شود و

[١]. سند وصيّت‌نامه:

بر حسب آنچه در مصادر نهج‌البلاغه آمده اين وصيّت را مرحوم كلينى پيش از شريف رضى در كتاب فروع كافى، ج ٧، ص ٤٩ از عبدالرحمن بن حجاج نقل كرده (ولى آنچه در كافى موجود است با آنچه در نهج‌البلاغه آمده تفاوت بسيار دارد) و شيخ طوسى رحمه الله بعد از شريف رضى در كتاب تهذيب آن را آورده است. (مصادر نهج‌البلاغه، ج ٣، ص ٢٥٤)

از كتاب تمام نهج‌البلاغه چنين استفاده مى‌شود كه وصيّت‌نامه، بسيار مفصل‌تر از آنچه سيد رضى آورده است بوده و در واقع آنچه در نهج‌البلاغه آمده گوشه‌اى از آن وصيّت‌نامه است ولى گوشه‌اى گويا و پرمعنا.

(براى آگاهى بيشتر به كتاب تمام نهج‌البلاغه، ص ٩٨٨ مراجعه شود).