پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٢٧ - نكته پيروان رسول خدا

١٨ و من كتاب له عليه السلام إلى عبداللَّه بن عباس و هو عامله على البصرة

از نامه‌هاى امام عليه السلام است‌

كه به عبداللَّه بن عباس در آن زمان كه از طرف امام عليه السلام فرماندار بصره بود، نگاشته شد. [١]

نامه در يك نگاه‌

مرحوم ابن ميثم در مقدمه شرح اين نامه مى‌نويسد كه ابن عباس بعد از آنكه از طرف امير مؤمنان على عليه السلام والى بصره شد نسبت به بنى تميم راه خشونت را پيش گرفت؛ زيرا عداوت آنها را در روز جمل نسبت به امام عليه السلام و لشكر امام عليه السلام به خاطر داشت. آنها از پيروان طلحه و زبير و عايشه در آن روز بودند و ابن‌

[١]. سند نامه:

نويسنده مصادر نهج‌البلاغه درباره اين نامه مى‌گويد: ابن ميثم در شرح نهج‌البلاغه خود آن را نقل كرده؛ ولى سياق كلامش به خوبى نشان مى‌دهد كه اين نامه را از غير نهج‌البلاغه در اختيار داشته است و همچنين ابو هلال عسكرى در كتاب صناعتين و باقلانى در اعجاز القرآن و سيد امير يحيى علوى در كتاب الطراز بخشى از اين نامه را نقل نموده و با توجّه به تفاوتهاى موجود روشن مى‌شود كه منبعى غير از نهج‌البلاغه در اختيار داشته‌اند. (مصادر نهج‌البلاغه، ج ٣، ص ٢٤١)