پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٢٨ - نكته پيروان رسول خدا

عباس به آنها حمله كرد و آنان را دور راند و آنها را پيروان شتر و ياران عسكر- نام شتر عايشه عسكر بود- و حزب شيطان مى‌ناميد. اين كار بر گروهى از شيعيان امام عليه السلام از بنى‌تميم سخت آمد كه از جمله آنها جارية بن قدامه بود. او نامه‌اى خدمت امام عليه السلام نوشت و از ابن عباس شكايت كرد و همين امر سبب شد كه امام عليه السلام نامه مورد بحث را براى ابن عباس بنويسد.

در اين نامه به چند امر اشاره مى‌كند.

نخست اينكه بنى تميم طايفه‌اى هستند كه مردان شجاع بزرگى دارند و حتى در زمان جاهليّت و پس از آن در عصر اسلام كسى در دليرى بر آنان پيشى نمى‌گرفت. ديگر اينكه با ما خويشاوندى دارند و دستور صله رحم ايجاب مى‌كند ما با آنها نيكى كنيم.

سرانجام امام عليه السلام به اين نكته اشاره مى‌كند كه آنچه از خير و شر بر زبان و دست تو جارى شود نتيجه نيك و بد آن دامان مرا نيز مى‌گيرد، بنابراين نسبت به بنى تميم خوش‌رفتار باش.