با نصرت و يارى ما بر مكذبين و كفار پيروز شدند كه اين آيه دستورى است به پيامبر كه در برابر اذيت و آزار قوم خود صبر كند تا يارى و نصرت خدا فرا رسد همچنان كه انبياء صبر كردند وَ لا مُبَدِّلَ لِكَلِماتِ اللَّهِ‌ يعنى احدى قدرت ندارد كه واقعا خبر الهى را تكذيب نموده و وعده الهى را دگرگون سازد وَ لَقَدْ جاءَكَ مِنْ نَبَإِ الْمُرْسَلِينَ‌ اخبار و سرگذشت پيامبران به وسيله قرآن بتو ابلاغ شد كه ما چگونه آنها را نجات داده و بر دشمنانشان پيروز نموديم.

اين گفتار حضرت در حديث گذشته كه فرمود فذكروا اللَّه يعنى نسبت‌هاى ناروا و نابجا كه با مقام الوهيت شايستگى و تناسب ندارد به خداوند دادند. وَ لَقَدْ خَلَقْنَا السَّماواتِ‌.

اشاره به اين است: ما كه خدا هستيم و قدرت مطلقه داريم آسمانها و زمين را با تأنى و تدريج آفريديم تو هم براى رسيدن بهدف مقدس خود صبر و تانى داشته و عجله و شتاب مكن و احتمال دارد اين آيه از نظر ديگر و جهت ديگرى مقدمه صبر باشد كه با جمله و ما مسنا من لغوب گفته ما در خلقت آسمانها و زمين احساس رنج و خستگى نداشته و نداريم و اين بيان رد گفتار يهود است كه عقيده دارند خداوند روز يك شنبه شروع به خلقت و آفرينش نمود و روز جمعه از آن فارغ شده و بپايان رسيد و روز شنبه استراحت نموده و روى عرش و تخت خدائى راحت كرد و خوابيد فَاصْبِرْ عَلى‌ ما يَقُولُونَ‌ همچنان كه ما باين ياوه‌سرائى يهود صبر كرديم تو هم در برابر مشركان كه قيامت و بعث را انكار ميكنند صبر كن تا موقع انتقام فرا رسد خداوندى كه قدرت بر خلقت عالم دارد بدون رنج و تعب قدرت دارد كه از يهود انتقام گرفته و همچنين از اين كفار و مشركان هم انتقام بگيرد و آنان را مبعوث و محشور ساخته و به كيفرشان برساند.

قوله ٧ ثم بشر يا صيغه مجهول يعنى حضرت بشارت داده شد بامامت عترتش كه آيه در سوره تنزيل چنين است‌ وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسَى الْكِتابَ فَلا تَكُنْ فِي مِرْيَةٍ مِنْ لِقائِهِ وَ جَعَلْناهُ هُدىً لِبَنِي إِسْرائِيلَ. وَ جَعَلْنا مِنْهُمْ أَئِمَّةً.

ما بموسى كتاب داديم. در لقاء خداوند شك و ريبى بخود راه مده. و ما او را هادى و راهنماى بنى اسرائيل قرار داديم. و از آنان پيشوايانى و امامانى قرار داديم كه با امر ما اجتماع را راهنمائى مينمايند: البته در بيشتر نسخه‌هاى كتاب و جعلنا هم هست كه ظاهرا اشتباه باشد و در بعضى از نسخه‌ها و جعلنا منهم هست همان طور كه در قرآن نيز اين چنين است: در هر حال اين آيه بشارت يا بامامت عترت است ولى اشكالى كه اينجا هست اين است كه ظاهر و سياق تركيب‌بندى آيه اين است كه ضمير منهم مربوط به بنى- اسرائيل است نه بعترت و اهل بيت پيغمبر پس به چه مناسبت اين آيه در اين حديث بشارت به پيغمبر و آمدن قرآن در باره عترت و امامت اهل بيت بيان شده و اهل بيت به‌