ترجمه بحار الانوار (قسمت سوم از جلد پانزدهم) - موسوي همداني، ابوالحسن - الصفحة ٢٤٣ - اخبار
١٣- كتاب غارات تاليف ابراهيم بن محمد ثقفى با اسناد خود از اصبغ بن نباته كه گفت على ٧ خطبهاى ايراد كرد و پس از حمد و ثناى الهى و صلوات بر پيغمبر فرمود. اما بعد من توصيه ميكنم شما را بتقواى خدا كه با اطاعتش اولياء خود را بهرهمند و با معصيت دشمنان خود را زيانكار مينمايد و براى آن كس كه عمدا طريق ضلالت را گرفته بتصور باطل كه خيال كرده هدايت است و يا حقى را بتصور اينكه ضلالت و باطل است رها كرده و در نتيجه خود را بهلاكت و شقاوت افكنده است براى چنين شخصى هيچ كس نميتواند عذرخواهى نموده و او را نجات دهد. و سزاوارتر و لازمترين وظايفى كه والى و سرپرست ملت اسلامى نسبت بامت دارد اين است كه در اجراء وظايف دينى و حقوق و حدود الهى مراقب آنها باشد كه در جامعه آنچه خدا خواسته است اجراء شود و همانا بر ما لازم و واجب است كه شما را بآنچه خدا امر فرموده امر كنيم و از آنچه نهى فرموده نهى كنيم و اينكه فقط دستور خدا را در جامعه اجرا كنيم خواه در باره كسى كه با ما نزديكى و قرابت و آشنائى داشته باشد يا نداشته و بيگانه باشد و هر كس كه محكوم و حق بر عليه او باشد با كمال قاطعيت اجراء خواهد شد. و من ميدانم كه مهمترين امورى كه مردم در انجام وظائف دينى بآن دلخوش و خرسند هستند جز آمال و آرزوى باطل چيزى نيست مثلا ميگويند ما در صف نمازگزاران نماز ميخوانيم و در صف رزمندگان جهاد ميكنيم و هجرت مينمائيم و دشمن را ميكشيم و البته اين كارها را همه مردم انجام ميدهند. ايمان حقيقى با اظهار و شعار و آرزو و توجيه مطالب نيست.
نماز وقت معينى كه رسول خدا فرض و واجب فرموده دارد كه جز در آن وقت صحيح نيست وقت نماز صبح هنگامى است كه انسان شب را پشت سر گذاشته كه در آن لحظه خوردن و آشاميدن بر روزهدار حرام ميگردد. و موقع نماز ظهر در تابستان هنگامى است كه سايه انسان باندازه خود انسان شود (آخرين حد كوتاه شدن سايه و شروع در زياد شدن نمايد) و در موقع زمستان هنگامى است كه آفتاب از فلك و از خط دائره نصف النهار بگذرد كه نشانهاش اين است وقتى كه انسان بطرف نقطه جنوب نگاه كند آفتاب متمايل بطرف ابروى راست شود با ملاحظه شرائط و حدود و مقررات الهى در ركوع و سجود. و موقع نماز عصر هنگامى است كه خورشيد صاف و روشن و بمقدار رفتن دو فرسخ با مركب موارى (شتر قوى) بغروب مانده باشد. و موقع نماز مغرب هنگامى است كه خورشيد غروب كند و وقت اخطار روزهدار باشد و موقع نماز عشاء هنگامى است كه برخى طرف مغرب از بين رفته و تاريكى شب كاملا محسوس شود تا يك سوم شب آن كس كه در اين موقع از شب بخواب برود و نمازش ترك شود خداوند هرگز چشمش را بخواب نبرد (نفرين). اين است اوقات نمازهاى پنجگانه كه خداوند در قرآن ميفرمايد.
إِنَّ الصَّلاةَ كانَتْ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ كِتاباً مَوْقُوتاً نساء ١٠٢