ترجمه بحار الانوار (قسمت سوم از جلد پانزدهم) - موسوي همداني، ابوالحسن - الصفحة ٢٠٦ - اخبار اين باب
منظور از اين جمله اين است كه انسان روح و نفس خود را مقيد باطاعت ائمه اطهار عليهم السّلام نموده و بستگى درونى با آنها داشته و مطيع و منقاد آنها باشد و منتظر فرج آنان باشد با اينكه در اين وضع معارضه و مبارزه با دشمنان آنان هست و جمله (فيما افترض عليكم) در آنچه كه بر شما واجب فرموده منظور انجام واجبات و ترك محرمات است چون هر دو واجب است.
٤- كافى. از على بن ابراهيم .. از سكونى از حضرت صادق ٧ كه رسول خدا ٦ فرمود. عمل بفرائض و واجبات بكن كه در اين صورت پرهيزكارترين مردم هستى.
٥- كافى از عده مشايخ ... از محمد حلبى از امام ششم ٧ كه فرمود. خداوند متعال فرموده است: ما تحبب الى عبدى باحب مما افترضت عليه.
بنده من بوسيله چيزى جلب محبت مرا بخود ننموده كه محبوبتر باشد در نظر من از واجبات.
بيان- تحبب- مصدر باب تفعل است بمعناى جلب محبت طرف و يا بمعناى اظهار محبت و دوستى نسبت بطرف و مناسبتر در اين مقام همان معناى اولى است و البته معلوم است اگر فرائض و واجبات محبوبترين كارها در نظر خدا نبود آنها را واجب نميكرد و چون از استحباب هم مؤكدتر است بايد محبوبتر هم باشد. پس بنا بر اين بهترين وسيله جلب محبت و لطف خداوند عمل بواجبات است.
٦- كافى. از على بن ابراهيم ... از سليمان بن خالد كه گفت از امام ششم عليه- السّلام راجع باين آيه شريفه سؤال كردم.
وَ قَدِمْنا إِلى ما عَمِلُوا مِنْ عَمَلٍ فَجَعَلْناهُ هَباءً مَنْثُوراً فرقان ٢٣ ما در آن روز با اعمال آنها كه بحسب ظاهر خوب بوده مواجه ميشويم و آن اعمال را غبار پراكنده در هوا قرار ميدهيم يعنى معلوم مىشود كه هيچ ارزشى نداشته است. حضرت فرمود. بخدا سوگند عمل آنها سفيدتر از قباطى و جامههاى سفيد و رقيق بوده ولى وضع و حالت آنها اين طور بود كه اگر با عمل حرام برخورد ميكردند خوددارى نكرده و او را هم مرتكب ميشوند.
تبيين. و قدمنا يعنى ميپردازيم و مورد توجه قرار ميدهيم (الى ما عملوا) باعمال آنها مانند مهمانپذيرى- صله رحم- دستگيرى و فريادرسى بيچارگان- احسان- انفاق و نظائر آن فجعلناه هباء منثورا كه هيچ گونه اثر و نتيجهاى باقى نخواهد ماند و هباء غبارى است كه در شعاع آفتاب كه از روزنهاى پيدا است ديده مىشود از ريشه هبوه كه به