٦٥- كتاب حين بن سعيد. على بن نعمان از عمرو بن ثمر از جابر از حضرت صادق ٧ كه رسول خدا ٦ فرمود. اگر خوش خلقى موجود خارجى ديده‌شدنى بود زيباترين مخلوقات ميبود و اگر زشت‌خوئى هم موجود خارجى ديده‌شدنى بود در زشت‌ترين قيافه‌ها ديده ميشد و خداوند بنده را در اثر داشتن حسن خلق بمقام و درجه روزه‌دارى كه شب‌ها بعبادت مى‌پردازد ميرساند.

٦٦- همان كتاب حماد بن عيسى از ربعى از امام ششم ٧ كه به يحيى سقاء فرمود اى يحيى حسن خلق موجب آسايش و اخلاق زشت موجب رنج و ناراحتى است.

٦٧- همان كتاب محاملى از ذريح از حضرت صادق ٧ كه رسول خدا ٦ فرمود هنگامى كه خداوند براى خانواده‌اى خير و خوبى بخواهد بآنها ملاطفت و راحتى در زندگى و حسن خلق عنايت ميفرمايد.

٦٨- همان كتاب حماد از حسين بن مختار از علاء بن كامل از حضرت صادق ٧ كه فرمود در موقع معاشرت با مردم اگر بتوانى كه دست تو بالاتر از دست ديگران باشد چنين كن كه ممكن است بنده در عبادت كوتاهى داشته باشد ولى داراى حسن خلق باشد كه خدا بهمين جهت او را بدرجه روزه‌دار عبادت‌كننده برساند.

٦٩- همان كتاب حماد از عقرقوفى از ابى بصير از حضرت صادق ٧ كه رسول خدا ٦ فرمود نزديكترين شما بمن در قيامت خوش‌خلق‌تر و نزديك‌تر بمردم است (بكارهاى مردم رسيدگى كند) ٧٠- همان كتاب حماد از ربعى از فضيل از حضرت صادق ٧ كه شخصى خدمت پيامبر ٦ رسيد و عرضه داشت يا رسول اللَّه ايمان كدام يك از مردم از همه كامل‌تر است؟ فرمود خوش اخلاق‌تر آنان.

٧١- همان كتاب على بن نعمان از عمرو بن شمر از جابر از حضرت باقر ٧ كه رسول خدا ٦ فرمود. اى مردم بخدا سوگند من ميدانم كه شما با ثروت خود بمردم توسعه و آسايش نميدهيد ولى با گشاده‌روئى و حسن خلق بآنها توسعه دهيد و فرمود خدا رحمت كند هر شخص آسان گير و گشاده‌رو را.

٧٢- همان كتاب محمد بن سنان از اسحاق بن عمار كه شنيدم از امام ششم ٧ كه ميفرمود. اخلاق بخششى است از جانب خدا كه او را بكسى كه ميخواهد ميدهد بعضى از خوى‌ها طبيعى و جزء سرشت و بعضى از آن مربوط به تصميم و تمرين است. عرض كردم كدام يك از اين دو