را دشمن بدارد صدا ميزند كه خداوند فلانى را دشمن ميدارد شما هم او را دشمن بداريد پس خشم و نفرتى از او در دل بندگان پيدا مى‌شود. حضرت تكيه داده بود كه ناگهان راست نشست و سه بار دست را بهم زد و فرمود نه چنين نيست كه مى‌گويند ولى مطلب از اين قرار است كه چون خداوند متعال بنده‌اى دوست داشته باشد مردم را وادار ميكند كه او را اذيت كنند و در باره او حرفهائى بگويند و در نتيجه اينها آلوده بگناه شده و او را پاداش عنايت فرمايد و چون بنده‌اى را دشمن بدارد او را در نظر مردم محبوب ميكند كه حرفهاى (غرورآورى) نسبت باو بگويند كه در نتيجه هم مردم و هم او انحراف بيشتر و گناهكار شوند (شايد منظور حضرت اين باشد كه آن مطلب بالا كليت ندارد و گاهى هم اين طور مى‌شود) سپس حضرت بعنوان شاهد فرمود. در نظر خدا چه كسى محبوب‌تر از يحيى بن- زكريا ٧ بود؟ خداوند مردم را چنان وادار كرد كه او را كشتند. و چه كسى محبوبتر از على بن ابى طالب بود در نظر خدا شما خوب ميدانيد كه از دست مردم چه ديد و چه كسى در نظر خداوند متعال محبوب‌تر از حسين بن على عليهما السّلام بود كه بالاخره او را شهيد كردند.

٣- امالى. ابن متوكل ... از ابن بطائنى از پدرش از حضرت صادق از پدر از جدش عليهم السّلام كه شخصى نامه‌اى خدمت حضرت سيد الشهداء ٧ نوشت كه اى سيد و مولاى من. بهترين چيزى كه خير دنيا و آخرت است چيست؟ حضرت نوشت بسم اللَّه الرحمن الرحيم اما بعد كسى كه در مقام دستيابى به رضاى الهى باشد و اين عملش موجب خشم مردم باشد خداوند براى او امور مردم را كفايت خواهد كرد و كسى كه با عملى كه موجب خشم خدا است بخواهد خشنودى مردم را بدست آورد خداوند او را بمردم واگذار ميكند و لطف خود را از او باز ميدارد و السّلام.

٤- امالى طوسى. در نامه‌اى كه امير مؤمنان ٧ بمحمد بن ابى بكر نوشته آمده است. اگر بتوانى كه بوسيله جلب رضا و خشنودى مخلوق خداى خود و پروردگارت را بخشم نياورى چنين كن چون اگر رضاى مخلوق از دست برود بجاى آن رضاى پروردگارت هست ولى اگر رضاى خالق را از دست بدهى چيزى جايگزين آن نخواهد شد.

٥- نوادر راوندى با اسناد خود از موسى بن جعفر از پدرانش عليهم السّلام از رسول خدا ٦ كه فرمود. چون خداوند متعال بنده‌اى را دوست بدارد يك منادى آسمانى صدا ميزند. آگاه باشيد كه خداوند متعال فلان بنده را دوست ميدارد شما هم او را دوست بداريد. اين نداى آسمانى را دلهاى (پاك) فرا ميگيرد پس با هر كس كه ملاقات كند او را دوست صميمى و هم ذوق خود خواهد ديد و چون بنده‌اى را دشمن بدارد باز