و پاداش ثبت ميفرمايد كه مؤيد اين وجه روايتى است كه مسلم از ابى ذر رحمه اله نقل كرده كه رسول خدا ٦ فرمود. روز قيامت شخصى را براى حساب مى‌آورند و دستور صادر مى‌شود كه گناهان صغيره او را بر او عرضه كنند ولى گناهان كبيره او را باو نشان ندهند و بآن شخص اخطار ميكنند كه فلان روز و فلان روز فلان عمل را مرتكب‌شده‌اى و او را اقرار ميكند و انكار ندارد و از گناهان كبيره خود خائف و ترسان است. سپس دستور ميفرمايد كه بجاى هر گناهى كه مرتكب شده يك حسنه باو بدهيد. اين شخص ميگويد خدايا من گناهانى داشته‌ام كه در اين پرونده آنها را نمى‌بينم. ابو ذر گفته رسول خدا ٦ را ديدم كه از شدت سرور و خوشحالى چنان خنديد كه دندانهاى پيشين حضرت نمايان شد. و همچنين مؤيد اين وجه حديثى است كه على بن ابراهيم با اسناد خود از حضرت رضا ٧ نقل كرده كه فرمود. روز قيامت خداوند مؤمن را در مقابل خود قرار داده و اعمالش را باو نشان ميدهد اول چيزى را كه مؤمن در پرونده خود مى‌بيند گناهان او است از اين ديدن چهره‌اش گرفته و اركان بدنش ميلرزد سپس خداوند مهربان حسناتش را بر او عرضه مى‌نمايد كه در اين حال خوشحال مى‌شود پس آنكه مى‌فرمايد شعبات و گناهانشان را تبديل بحسنات نمائيد و به مردم قيامت نشان دهيد. مردم كه چنين مى‌بيند با تعجب ميگويند. اينان كيانند؟) آيا اينها يك گناه هم نداشتند؟

و اين است معناى آيه شريفه كه فرموده.

يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئاتِهِمْ حَسَناتٍ.

مؤلف. اكثر اين وجوه كه در تفسير آيه گفته شده در اين حديث جارى است. باين معنا كه خداوند توفيق توبه و انجام اعمال صالحه باو عنايت ميفرمايد كه فسق و گناه را تبديل بعبادت نموده و در آينده بجاى ارتكاب گناه اعمال صالحه انجام ميدهد و يا باين معنا كه اخلاق و ملكات زشت او را اخلاق نيك و ملكات خوب تبديل مينمايد و يا باين معنا كه در روز قيامت بجاى سيئات و گناهان در نامه عملش حسنات ثبت ميفرمايد.

مؤلف. اخبار اين باب در فصل جوامع مكارم نقل شد.

٨- عيون و امالى. از پدرش ... از حضرت رضا از پدرانش عليهم السّلام كه رسول خدا ٦ فرمود. از مثلها و گفتار انبياء بجز اين جمله باقى نمانده كه در زبان مردم متداول است ميگويند. وقتى كه شرم و حياء را كنار گذاشتى ديگر هر چه ميخواهى بكن.

در قصص الأنبياء هم چنين نقل شده است.

٩- امالى. ابن وليد ... از ابن ميمون مكى از حضرت صادق ٧ از پدرانش‌