السّلام كه فرمود شخص عربى خدمت پيامبر ٦ رسيد و عرض كرد آيا شما بهتر از همه ما نيستيد از جهت پدر و مادر و عزيزتر از ما از لحاظ ذريه و فرزند و رئيس و بزرگ ما هم در زمان جاهليت و هم در عصر اسلام؟ حضرت خشمناك شد و فرمود. اى اعرابى. زبانت چقدر حاجب و مانع دارد؟ عرضه داشت دو حجاب ١- دو تا لب كه با بستن آنها زبان از سخن باز ميماند ٢- و همچنين دندانها هم حجاب ديگرى است حضرت فرمود آيا يكى از اين دو حجاب مانع تيز زبانى تو نشد؟ آگاه باش آنچه را كه انسان دارد هيچ چيز براى آخرتش زيانبارتر از طلاقت لسان و چرب‌زبانى نيست. آنگاه به على ٧ فرمود يا على بلند شو و زبان اين مرد را قطع كن. مردم خيال كردند كه على ٧ زبان او را ميبرد. ولى على ٧ چند درهمى باو داد (آن شخص از حضرت توقعى داشت) ٢٤- امالى طوسى. در وصاياى امير مؤمنان ٧ هنگام وفات اين جمله بود كه فرمود و سكوت و خاموشى را انتخاب كن تا سالم بمانى.

٢٥- معانى الاخبار. حضرت مجتبى ٧ فرمود. سكوت يار و كمك خوبى است در موارد زياد گر چه سخنور كاملى باشى.

٢٦- معانى الاخبار. على بن عبد اللَّه ... از انس بن مالك كه گفت رسول خدا ٦ نزد اصحاب خود آمدند. و فرمودند. هر كس دو چيز را براى من ضمانت كند من براى او بهشت را ضمانت مينمايم. ابو هريره گفت. پدر و مادرم فداى تو باد. من ضامن آن دو چيز ميشوم و آنها چيست؟ حضرت فرمود هر كس ميان دو فكش (زبان) و ميان دو پايش را حفظ كند من براى او ضامن بهشت هستم يعنى هر كس ضامن حفظ زبان و فرج خود شود چون موجبات گرفتاريها از همين دو عضو ريشه ميگيرد. و جنايات زبان عبارت است از كفر بخدا و گفتارهاى باطل و ياوه و بهتان و تهمت و الحاد و انحراف در باره صفات و اسماء الهى. غيبت. سخن‌چينى كه تمام اينها از جنايتهاى زبان است. و جنايت فرج يعنى آميزش نامشروع كه خداوند متعال فرموده است.

وَ الَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حافِظُونَ إِلَّا عَلى‌ أَزْواجِهِمْ أَوْ ما مَلَكَتْ أَيْمانُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ فَمَنِ ابْتَغى‌ وَراءَ ذلِكَ فَأُولئِكَ هُمُ العادُونَ‌ سوره مؤمنون ٥- ٧ كه ترجمه‌اش گذشت.

٢٧- امالى صدوق. امير مؤمنان ٧ فرمود. زبانت را نگهدار و سخنت را حساب كن در نتيجه كلامت كم خواهد شد جز در مورد خير.

٢٨- امالى طوسى. مفيد از تمار ... از ابن عمر كه رسول خدا ٦ فرمود. پرحرف نباشيد جز در باره ذكر الهى كه پرحرفى بجز در مورد ذكر خدا موجب سختى و قساوت قلب است و دورترين مردم از قرب الهى كسى است كه قساوت دل داشته‌