وَ لا تَجْهَرْ بِصَلاتِكَ وَ لا تُخافِتْ بِها وَ ابْتَغِ بَيْنَ ذلِكَ سَبِيلًا سوره اسرى ١١٠ نمازت را خيلى بلند و خيلى آهسته نخوان و بين اين دو را انتخاب كن. كه لا تجهر و لا تخافت هر دو سيئه و بد است و ابتغ حسنه و نيك است و باز مثلا ميفرمايد.

وَ لا تَجْعَلْ يَدَكَ مَغْلُولَةً إِلى‌ عُنُقِكَ وَ لا تَبْسُطْها كُلَّ الْبَسْطِ سوره اسرى ٢٩ خيلى زياد دست‌باز مباش كه هر چه دارى بدهى و خيلى هم امساك نكن كه هيچ ندهى و باز مثلا ميفرمايد.

وَ الَّذِينَ إِذا أَنْفَقُوا لَمْ يُسْرِفُوا وَ لَمْ يَقْتُرُوا وَ كانَ بَيْنَ ذلِكَ قَواماً فرقان ٦٧ بندگان خدا آنهائى هستند كه هنگام انفاق و بخشش اسراف و زياده‌روى ندارند و نيز امساك هم نميكنند بين اين دو معتدل هستند پس بر تو باد كه ما بين دو كار زشت كار نيك را انجام دهى (مقصود خوددارى از افراط و تفريط است كه هر دو بد است و ترغيب باقتصاد و اعتدال است كه در همه كارها حتى در عبادات نيك و مطلوب است).

٢٠- مجالس مفيد. احمد بن وليد ... از هشام بن سالم از حضرت صادق ٧ كه فرمود. هنگامى كه براى انجام عمل خيرى تصميم گرفتى فورا بجا بياور و تاخير مينداز چون كه خداوند متعال چه بسا بنده خود را كه در حال انجام طاعتى باشد به‌بيند مورد لطف قرار داده و ميفرمايد بعزت و جلال خود سوگند اين بنده را ديگر عذاب نخواهيم كرد. ولى در مقابل اگر تصميم بانجام معصيتى گرفتى مبادا اين تصميم را دنبال نموده و آن گناه را مرتكب شوى چون بسا ممكن است خداوند متعال كه بنده خود را در حال معصيت به‌بيند بگويد بعزت و جلال خود سوگند كه اين بنده را نخواهم آمرزيد.

٢١- مجالس. با همين سندها از ابن مهزيار ... از حمزه بن حمران كه گفت شنيدم حضرت صادق ٧ فرمود هنگامى كه يكى از شما تصميم عمل خيرى گرفتيد نبايد تاخير نمايد كه بنده چه بسا ممكن است در حال نماز و يا روزه باشد كه باو گفته مى‌شود ديگر پس از اين هر چه ميخواهى انجام بده كه براى هميشه مشمول مغفرت و بخشش هستى.

٢٢- نهج البلاغه فرمود. صاحب خير و شخص انجام دهنده عمل نيك بهتر از خود عمل خير است و كسى كه عمل زشت انجام دهد بدتر از آن عمل زشت است (چون اساسا اعمال انسان شعاع وجودى او است) و نيز فرمود. جاهل و نادان هميشه يا در طرف افراط است يا در طرف تفريط. و نيز فرمود از دست دادن فرصت موجب اندوه و غصه است.

و نيز فرمود. دل انسان هميشه يك نواخت نيست و داراى حالات گوناگون است گاهى در حال نشاط و آمادگى است و گاهى هم آمادگى و نشاط ندارد آن هنگام كه داراى نشاط