ترجمه بحار الانوار (قسمت سوم از جلد پانزدهم) - موسوي همداني، ابوالحسن - الصفحة ١١٣ - آيات
خود گرفتهاند. ولى و سرپرست فقط خدا است و او مردهها را زنده ميكند و او بر هر چيز توانا است تا آنجا كه فرموده است. اين است خدائى كه پروردگار من است توكل من تنها بر او است و بسوى او توبه و رجوع مينمايم.
شورى ٣٦ وَ ما عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ وَ أَبْقى لِلَّذِينَ آمَنُوا وَ عَلى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ. آنچه نزد خدا است بهتر و پايدارتر است براى مؤمنان و آنان كه بر پروردگار خود توكل مينمايند ٥٣ أَلا إِلَى اللَّهِ تَصِيرُ الْأُمُورُ برگشت تمام كارها فقط بسوى او است.
زخرف ٧٩ أَمْ أَبْرَمُوا أَمْراً فَإِنَّا مُبْرِمُونَ. اينان محكم كارى كرده و تصميم ميگيرند. ما هم تصميمگيرنده هستيم.
فتح ١١ قُلْ فَمَنْ يَمْلِكُ لَكُمْ مِنَ اللَّهِ شَيْئاً إِنْ أَرادَ بِكُمْ ضَرًّا أَوْ أَرادَ بِكُمْ نَفْعاً. بگو اگر خداوند اراده نمايد ضرر و يا نفعى را براى شما كيست كه كوچكترين تصرفاتى بتواند اعمال نمايد.
حديد ٢٣ لِكَيْلا تَأْسَوْا عَلى ما فاتَكُمْ وَ لا تَفْرَحُوا بِما آتاكُمْ (تمامى مقدرات در دست او است) تا در نتيجه شما بآنچه كه از دستتان رفته تاسف نخوريد و بآنچه كه بدست مىآوريد خوشحال و مغرور نشويد.
ممتحنه ٤ رَبَّنا عَلَيْكَ تَوَكَّلْنا وَ إِلَيْكَ أَنَبْنا وَ إِلَيْكَ الْمَصِيرُ. پروردگارا تنها بر تو توكل نموده و بسوى تو انابه و توبه كردهايم و پايان كار بسوى تو است.
تغابن ١١- ١٣ ما أَصابَ مِنْ مُصِيبَةٍ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ وَ مَنْ يُؤْمِنْ بِاللَّهِ يَهْدِ قَلْبَهُ وَ اللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ الى قوله تعالى اللَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ وَ عَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ.
هيچ مصيبت و حادثه ناگوارى نخواهد رسيد مگر با اذن و فرمان و اراده خدا و آن كس كه ايمان بخدا دارد خداوند دل او را هدايت و روشن مينمايد و خدا بهمه چيز آگاه است. تا آنجا كه فرموده خدائى كه جز او معبودى نيست و بر خدا فقط بايد مؤمنان توكل نمايند.
طلاق ٣ وَ مَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ إِنَّ اللَّهَ بالِغُ أَمْرِهِ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِكُلِّ شَيْءٍ قَدْراً.
آن كس كه توكلى بر خدا نمايد خدا كفايت امور او را مينمايد. قطعا خداوند اراده و امر خود را بظهور ميرساند. براى هر چيزى ميزان معينى قرار داده است.
ملك ٢٩ قُلْ هُوَ الرَّحْمنُ آمَنَّا بِهِ وَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْنا بگو او است مهربان و باو ايمان آورده و بر او توكل كردهايم.
جن ٢٢ قُلْ إِنِّي لَنْ يُجِيرَنِي مِنَ اللَّهِ أَحَدٌ وَ لَنْ أَجِدَ مِنْ دُونِهِ مُلْتَحَداً. بگو (اگر مخالفت خدا نمايم) هيچ كس مرا از غضب او نميتواند پناه بدهد و جز او ملجأ و پناهگاهى نخواهم يافت.
مزمل ٩٠٨ وَ تَبَتَّلْ إِلَيْهِ تَبْتِيلًا. رَبُّ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ فَاتَّخِذْهُ وَكِيلًا.
از همه چيز كاملا منقطع باش و باو بپيوند. پروردگار مشرق و مغرب كه نيست معبودى