بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ٣٢ - حكايت ١٠٤ گر ز صورت بگذريد اى دوستان # جنت است و گلستان در گلستان

حكايت ١٠٤

مجنون‌ «١» سگى را همواره مورد نوازش خود قرار مى‌داد. آن را مى‌بوسيد و خاضعانه پيرامونش مى‌گشت و از شربت گلاب صاف بر وى مى‌نوشاند.

يكى به مجنون اعتراض كرد كه: اى مجنون نادان، اين ديگر چه ديوانگى است كه انجام مى‌دهى؟ مگر نمى‌دانى كه پوزه سگ ناپاك است چون هميشه مقعد خود را با پوزه‌اش مى‌ليسد.

مجنون به او گفت: تو نقش و تن ظاهر را مى‌بينى به عالم درون بيا و از چشم من به سگ نگاه كن. در اين صورت او را طلسمى مى‌بينى كه به دست مولايش بسته شده، اين سگ نگهبان كوى ليلى است. تو به همت و دل و معرفت سگ نگاه كن و ببين كه اين سگ در كجا مسكن گزيده است. اين سگ مانند سگ اصحاب كهف خجسته‌رو و مبارك و همدرد من است. آن سگى كه در كوى ليلى ساكن شده من چگونه مى‌توانم تار مويى از او را با شيران عوض كنم؟

______________________________

(١)- شرح حال ليلى و مجنون در حكايت ٦، جلد اوّل اين كتاب آمده است.