بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ١١٧ - استنتاج

استنتاج‌

موت، به‌معناى مرگ است و مرگ يعنى نزع روح از بدن و فقدان تظاهرات حياتى، بديهى است همچنانكه ولوج روح در تن سبب حيات فيزيكى تن مى‌شود و او را از پوسيدگى و انهدام حفظ مى‌كند، نزع روح از تن نيز عامل فقدان تحرك و حيات فيزيكى و در نتيجه سبب پوسيدگى و نابودى ساختمان تن مى‌گردد. ولى چيزى‌كه هست در صورت نزع روح از تن، اين تنها كالبد خاكى انسان است كه مى‌پوسد و از بين مى‌رود؛ زيرا تركيبات مادى او از خاك بوده و دوباره در خاك مستهلك مى‌گردد.

مِنْها خَلَقْناكُمْ وَ فِيها نُعِيدُكُمْ وَ مِنْها نُخْرِجُكُمْ تارَةً أُخْرى‌[١]

«ما شما را از آن- خاك- آفريديم و در آن باز مى‌گردانيم و از آن نيز بار ديگر شما را بيرون مى‌آوريم.»

اما حقيقت وجود انسان چطور؟ نه‌تنها آفاتى كه تن را تهديد مى‌كند قدرت تهديد روح و حقيقت وجود انسان را ندارد بلكه حقيقت انسان فراتر از قلمرو ماده و آفات آن به هستى و زندگى خود ادامه مى‌دهد چنانكه قرآن مى‌فرمايد:

ما عِنْدَكُمْ يَنْفَدُ وَ ما عِنْدَ اللَّهِ باقٍ ...[٢]

«آنچه نزد شماست فانى مى‌شود، اما آنچه نزد خدا است باقى مى‌ماند.»

[١] - طه: ٥٥

[٢] - نحل: ٩٦