بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ١٨٦ - استنتاج

نوع چهارم: از معجزات آن حضرت است زنده كردن مردگان و شفاى بيماران و معجزاتى كه از اعضاى شريف آن حضرت به ظهور آمد؛ مانند خوب شدن درد چشم امير مؤمنان به بركت آب دهان آن حضرت و زنده كردن آهويى كه گوشت آن را ميل كرده بود و زنده كردن بزغاله مرد انصارى كه آن حضرت را ميهمان كرده بود و ...

نوع پنجم: معجزاتى است كه در كفايت شرّ دشمنان از آن حضرت ظاهر شد؛ مانند هلاك شدن مستهزئين و دريده شدن شير عتبة بن ابى لهب و كفايت شرّ ابو جهل و ابو لهب و امّ جميل و عامر بن طفيل ازيد بن قيس و معمّر بن يزيد و نضر بن حارث و زهير شاعر و ....

نوع ششم: در معجزات آن حضرت در مستولى شدن بر شياطين و جنيان و ايمان آوردن بعضى از ايشان.

نوع هفتم: معجزات آن حضرت است در اخبار از مغيّبات.[١]

مولانا در مثنوى نيز به بيان پاره‌اى از معجزات پيغمبر اسلام صلّى اللّه عليه و اله از قبيل ماجراى ستون حنّانه و به سخن درآمدن سنگريزه در مشت ابو جهل و تصديق نمودن آن حضرت را و فرود آمدن عقابى از آسمان و به هوا بردن كفش آن حضرت و افتادن مار سياهى از داخل كفش آن حضرت به زمين و سد شدن سيل ويرانگر شهر با شاخه‌اى از درخت به دست آن حضرت و نيز اين حكايت؛ يعنى به سخن در آمدن كودك دو ماهه و سلام كردن او به حضرت. در پايان هريك از اين حكايات نتيجه موردنظر خود را مى‌گيرد، در اين حكايت هم مى‌گويد:

وقتى كودك دو ماهه در آغوش مادر اقرار به وحدانيت خدا و رسالت حضرت مصطفى صلّى اللّه عليه و اله نمود و از بت عزّى برائت جست، در آن هنگام بوى عطر بهشت به مشام كودك و مادرش رسيد.

[١] - منتهى الآمال، زندگانى پيغمبر.