بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ٣٥٩ - استنتاج

ضدّ ارزش معرفى نمايند، چنانكه مسافر عراقى ما در اين حكايت نمونه بارزى از آن گروه است كه با برخورد رياكارانه خود مى‌خواست اثرات مثبت انفاق اسلامى را به شكلى منفى معرفى نمايد كه با برخورد آگاهانه دوستانش اين حركت تخريبى خنثى مى‌گردد.

دوستانش به او مى‌گويند: اين همه ژاژخواهى و لاف براى چيست؟ احوال نژند تو گواهى مى‌دهد كه سخنان تو ادعايى بيش نيست!

اگر تو اهل انفاق بودى مى‌بايست صد نشان از منفقين به همراه داشتى؛ زيرا مالى كه با انفاق صادقانه از دست رود، در عوض صد نوع حالات مثبت در درون بخشنده بجاى مى‌گذارد.

تو مدعى هستى كه حمد خداى را كرده‌اى در حالى‌كه نشانى از حامدين در ظاهر و نهانت ديده نمى‌شود؟

... سِيماهُمْ فِي وُجُوهِهِمْ مِنْ أَثَرِ السُّجُودِ ...

«نشانه‌هاى آنها در صورتشان از اثر سجده نمايان است.»

يُعْرَفُ الْمُجْرِمُونَ بِسِيماهُمْ ... «مجرمان با قيافه‌هايشان شناخته مى‌شوند.»

حمد و ستايش عارفان در پيشگاه خدا آنچنان است كه اعضا و جوارح آنان بر صدق عملشان گواهى مى‌دهد.