بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ٢٤٥ - استنتاج

حكايت ١٤٧

كرّه اسبى با مادرش، بر سر آبشخورى مشغول خوردن آب بودند، صاحبان دم به دم سوت مى‌زدند كه: اى رمه اسب‌ها آب زودتر بخوريد. كرّه اسب وقتى سوت صاحب شنيد، سر از آبشخور برداشت. مادرش پرسيد: فرزندم! چرا هر دم مى‌رمى و از آب خوردن دست مى‌كشى؟

كره گفت: صاحبان سوت مى‌كشند و از سوت دسته‌جمعى آنها ترسنان شدم.

اسب گفت: تا دنيا بوده و هست، از اين قبيل آدم‌هاى مزاحم در روى زمين بوده‌اند. عزيز من! به هوش باش و اعتنا به صداها نكن.

استنتاج‌

تاريخ زندگى انسان به اين حقيقت اذعان دارد كه هرگاه آزاده‌اى براى رهايى‌