بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ٨٥ - استنتاج

حكايت ١١٥

معشوقى عاشق خود را به حضور پذيرفت و در كنارش نشاند، اما آن عاشق به جاى لذت بردن از وصال معشوق، نامه‌اى را كه قبلا براى معشوق خود نوشته بود، بيرون آورد و آغاز به خواندن كرد.

معشوق به عاشق گفت: اگر اين نامه را براى من نوشته‌اى، بدانكه هنگام وصال، اين كارها جز ضايع كردن عمر نيست. من اكنون پيش تو نشسته‌ام ولى تو مشغول نامه خواندنى؟ عاشق مى‌گويد: آرى تو نزد منى اما با اين حال من از ذوق وصال تو بخوبى بهره‌مند نمى‌شوم، آن ذوق و لذّتى كه در فراق تو احساس مى‌كردم اكنون احساس نمى‌كنم. معشوق گفت:

استنتاج‌

يكى از زيباترين اوصاف پروردگار بزرگ، صفت «رحمت» اوست. در معناى‌