بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ٢٦٠ - توضيح اينكه

مولانا در اثبات آنچه كه در استنتاج آورده‌ايم، به سبك بسيار نغز و شيرينى از قول معشوق به عاشق شيدا چنين مى‌گويد:

اى عاشق احمق، مگر از خردمندان نشنيده‌اى كه وقتى ديدى باد در حال جنبيدن است، بدان‌كه آن باد، جنبنده‌اى دارد.

اى ساده‌دل جايى كه ايجاد اين بادهاى جزئى، بى‌آنكه دست تو بادبزن را به حركت درآوردن، امكان‌پذير نيست، آن وقت اين بادهاى كلى چگونه بدون پديدآورنده، پديد مى‌آيند؟

وَ هُوَ الَّذِي يُرْسِلُ الرِّياحَ بُشْراً بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهِ ...[١]

«او كسى است كه بادها را پيشاپيش- باران- رحمتش مى‌فرستد.»

پس هر آدم عاقلى اين مطلب را مى‌داند كه هر جنبنده‌اى، جنباننده‌اى دارد.

اگر تو نمى‌توانى جنباننده را با چشم سر ببينى، حداقل به آثار او توجه كن و از اثر پى به مؤثر ببر:

سَنُرِيهِمْ آياتِنا فِي الْآفاقِ وَ فِي أَنْفُسِهِمْ حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ ...[٢]

«به زودى نشانه‌هاى خود را در اطراف جهان و در درون جانشان به آنها نشان مى‌دهيم تا آشكار گردد كه او حق است.»

[١] - اعراف: ٥٧

[٢] - فصلت: ٥٣