بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ١٥ - استنتاج

دادند كه اى ظاهربين‌هاى كوته‌نظر و اى فرومايگان، نزد خداى متعال تلفّظ «هىّ» بلال بهتر از صد «حىّ» و فصاحت شماست يا «سين» بلال در پيشگاه خدا بهتر از صد «شين» شماست؛ «سين بلال عند اللّه شين.»

اين برخورد پيغمبر صلّى اللّه عليه و اله نشان داد كه در پيشگاه الهى، عملى قابل‌قبول و مورد پسند است كه از سر صدق و نيت پاك انجام گيرد؛ چنانچه در روايتى از حضرت امام صادق ٧ اينگونه آمده است كه رسول گرامى اسلام فرمودند:

«انّ الرّجل الاعجميّ من امّتي ليقرأ القرآن بعجميّة فترفعه الملائكة على عربيّة».

«همانا مرد عجمى از امت من قرآن را به عجمى مى‌خواند، ولى ملائكة اللّه آن را به عربى به عالم بالا مى‌برند.»[١]

اينكه منظور از «قرائت قرآن به عجمى» چيست؟ شايد به غيرعربى باشد و يا به عربى باشد ولى همراه با تلفظ غلط و غيرصحيح.

در هرحال خدا به تلفظ و قرائت صحيح و آواز خوش انسان نگاه نمى‌كند گرچه همه اينها در قرائت قرآن لازم است ولى آنچه كه مى‌تواند اصل باشد و سبب جلب رضايت خدا، تلاوت قرآن با صدق دل و نيت پاك است.

پيغمبر صلّى اللّه عليه و اله به اين اندازه اكتفا نكرد بلكه معترضين را مورد تهديد قرار داد كه هان! اى كسانى كه به بلال اشكال وارد مى‌كنيد، بيش از اين مرا خشمگين نكنيد تا مجبور شوم اسرار نهفته شما را از آغاز تا پايان آشكار سازم و آنچه كه در درون شما مى‌گذرد برملا كنم.

[١] - وسائل الشيعه، ج ٤، ص ٨٦٦