بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ٢٢٧ - اركان توبه عبارتند از
تحريكات بىاساس آنها در توبه را مىزند و عذر تقصير به درگاه بىنظير مىبرد.
خداى مهربان با اين بيان عذر بنده تائب را مىپذيرد كه: «بنده ما گناهى كرد، ما گناه او را ديديم ولى او رحمت و غفران ما را نديد.»
|
او گناهى كرد و ما ديديم ليك |
رحمت ما را نمىدانست نيك |
|
لذا خاطرش از ما ترسان بود ولى درعينحال عمق جانش وابسته به غفران و بخشش ما بود و اين خوف و رجاء، سرانجام اثرش را گذاشت و او را دوباره به سوى ما بازگشت داد.
|
خاطر مجرم ز ما ترسان بود |
ليك صد اميد در ترسش بود |
|
و اين است از ويژگىهاى مؤمن كه:
... يَدْعُونَ رَبَّهُمْ خَوْفاً وَ طَمَعاً ...؛[١] «پروردگار خود را با بيم و اميد مىخوانند.»
بنابراين، اگر تهديدى است، اگر خوف و ترسى از جانب ما است، براى كسانى است كه از من (خدا) نمىترسند وگرنه آنان كه از من مىترسند لزومى ندارد كه باز آنان را بترسانم.
|
من بترسانم وقيح ياوه را |
آنكه ترسد من چه ترسانم ورا؟ |
|
زير ديگ سرد آتش روشن مىكنند، نه ديگى كه از شدت حرارت مىجوشد و آبش از سر مىريزد.
|
بهر ديگ سرد آذر مىرود |
نه بدان كز جوش از سر مىرود |
|
[١] - الم سجده: ١٦