بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ٢٩٦ - استنتاج
*** مولانا معتقد به تبليغ عملى است و در راستاى اين اعتقاد است كه مىفرمايد:
|
پند فعلى خلق را جذّابتر |
كه رسد در جان هر با گوش و كر |
|
|
اندر آن وهم اميرى كم بود |
در حشم تأثير آن محكم بود |
|
او عمل عثمان را نوعى تبليغ عملى- نه زبانى- در عظمت رسول گرامى اسلام ٧ مىداند، لذا مىگويد: عثمان در پاسخ معترضى كه بر عثمان اعتراض كرده بود كه چرا جاى پيغمبر صلّى اللّه عليه و اله نشسته است، در حالىكه خليفه اول و دوم جرأت چنين جسارتى را نداشتند، گفت: من نخواستم در پلّه دوّم و سوّم منبر بنشينم تا چنين توهّمى پيش آيد كه من همرديف دو خليفه گذشته هستم، لذا جاى پيغمبر در پله اول نشستم تا ضمن جلوگيرى از چنين توهّمى، عظمت مقام پيغمبر را نيز بيان كرده باشم؛ زيرا در اين صورت كسى گمان نمىكند كه من خود را در شأن و منزلت، همرديف پيامبر دانستهام.
|
هست اين بالا مقام مصطفى |
وهم مثلى نيست با آن شه مرا |
|
***