بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ٢٦١ - حكايت ١٥١ در حقيقت هر عدو داروى توست # كيميا و نافع و دلجوى توست

حكايت ١٥١

گوينده‌اى وقتى به منبر مى‌رفت، در حق راهزنان دعا مى‌كرد. گروهى به وى گفتند: اين نوع دعا كردن رسم نيست. تو به جاى اينكه در حق پاكان دعا كنى، دزدان و افراد پليد را دعا مى‌كنى!

واعظ گفت: من از آدم‌هاى منحرف خوبى‌ها ديده‌ام، لذا در حق ايشان دعا مى‌كنم؛ زيرا آدم‌هاى منحرف، چنان از خود خباثت و ظلم نشان داده‌اند كه مرا از هر بدى به سوى خوبى راهنمايى كردند. هرگاه من به امور دنيوى رو مى‌آوردم توسط آنان ضربه مى‌خوردم و به سبب ضربه خوردن از آنان، به جانب حق پناهنده مى‌شدم. پس آن منحرفان بودند كه با اعمالشان مرا از انحراف باز مى‌داشتند.