بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ٦٣ - استنتاج
ظاهر با من بيگانه باشيد و براى اجراى فرمان فرعون با من به پيكار برخيزيد.
روز موعود فرا رسيد. همه ساحران براى مبارزه با موسى در محلّ مخصوص گرد آمدند.
|
ذكر موسى بند خاطرها شدست |
كين حكايتهاست كه پيشين بدست |
|
|
ذكر موسى بهر روپوش است ليك |
نور موسى نقد توست اى مرد نيك |
|
|
موسى و فرعون در هستى توست |
بايد اين دو خصم را در خويش جست |
|
|
تا قيامت هست از موسى نتاج |
نور، ديگر نيست ديگر شد سراج |
|
|
اين سفال و اين پليته ديگرست |
ليك نورش نيست ديگر ز آن سرست |
|
|
گر نظر در شيشه دارى گم شوى |
زآنكه از شيشه است اعداد دوى |
استنتاج
آيه، در لغت بهمعناى نشانه و علامت است و به هرچيز ظاهرى كه لازمه ظهور آن، ظهور شىء ديگر باشد، آيه مىگويند. «١»
كلمه «آيه» بهمعناى علامت، داراى دلالت است كه مدلول آن هم مىتواند از مقوله معنوى باشد، و هم مىتواند از اعيان خارجى باشد. در صورت اول مثل:
أَ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُمْ آيَةً أَنْ يَعْلَمَهُ عُلَماءُ بَنِي إِسْرائِيلَ «٢»
«آيا همين نشانه براى آنها كافى نيست كه علماى بنى اسرائيل به خوبى از آن آگاهند؟»
و در صورت دوّم مثل.
وَ جَعَلْنَا ابْنَ مَرْيَمَ وَ أُمَّهُ آيَةً ... «٣»
«ما فرزند مريم- عيسى- و مادرش را نشانه خدا قرار داديم.»
و آنجا كه از مقوله معنوى است، بيانگر معارف اعتقادى يا احكام عملى و يا
______________________________
(١)- مفردات راغب.
(٢)- شعراء: ١٩٧
(٣)- مؤمنون: ٥٠