بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ٢٧٢ - استنتاج

صوفى گفت: ما مردمى فقيريم و اين خانم مالدار و بلندمرتبه، با اين حساب چگونه ممكن است دختر ما هم‌كفو آنان باشد؟ اين ازدواج به اين مى‌ماند كه يك لنگه در از چوب باشد و لنگه ديگر آن از عاج گران‌بها.

زن گفت: من هم همين عذر را براى ايشان آوردم اما او مى‌گويد: من به دنبال ثروت نيستم بلكه به عفت و پاكدامنى مى‌انديشم؛ زيرا همين اوصاف است كه در دنيا و آخرت سبب نجات آدمى مى‌شود.

صوفى دوباره مسأله فقر خود را مطرح مى‌كند تا مسأله‌اى پوشيده نماند.

زن مجددا حرفش را تكرار مى‌كند كه: اين خانم مى‌گويد مقصود من پاكدامنى است و چيزى جز دين و راستى و همت عالى از شما انتظار ندارم.

استنتاج‌

خيانت. از ماده «خان» نقيض امانت است. راغب در معناى آن گفته است:

خيانت و نفاق به يك معنى است، جز اينكه خيانت گفته مى‌شود به اعتبار عهد و امانت و نفاق گفته مى‌شود به اعتبار دين، ولى هردو لفظ در هردو معنى استعمال مى‌شود.

در فرهنگ فارسى، خيانت به: غدر، مكر، نقض عهد، نادرستى، بى‌ديانتى، دزدى، بى‌عصمتى، زناكارى و دغلى گفته مى‌شود.[١]

با توجه به‌معناى خيانت، مى‌بينيم دايره خيانت بسيار گسترده و داراى‌

[١] - فرهنگ معين.