بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى)
(١)
تذكر
٦ ص
(٢)
حكايت 99 آنكه يابد بوى حق را از يمن # چون نيابد بوى باطن را ز من؟
٧ ص
(٣)
استنتاج
٨ ص
(٤)
حكايت 100 كاى خسان نزد خدا هى بلال # بهتر از صد حى خى و قيل و قال
١٢ ص
(٥)
استنتاج
١٢ ص
(٦)
حكايت 101 گفت آن الله تو لبيك ماست # و آن نياز و درد و سوزت پيك ماست
١٦ ص
(٧)
استنتاج
١٦ ص
(٨)
حكايت 102 اين چنين رسوا كند حق شيد را # اينچنين گيرد رميده صيد را
٢١ ص
(٩)
استنتاج
٢٤ ص
(١٠)
حكايت 103 چونكه جان باشد نبايد لوت كم # چونكه لشكر هست، كم نايد علم
٢٨ ص
(١١)
استنتاج
٢٨ ص
(١٢)
حكايت 104 گر ز صورت بگذريد اى دوستان # جنت است و گلستان در گلستان
٣٢ ص
(١٣)
استنتاج
٣٣ ص
(١٤)
حكايت 105 هاى اى فرعون، ناموسى مكن # تو شغالى، هيچ طاووسى مكن
٣٦ ص
(١٥)
استنتاج
٣٧ ص
(١٦)
حكايت 106 كاى خدا رسوا كن اين لاف لئام # تا بجنبد سوى ما، رحم كرام
٤١ ص
(١٧)
استنتاج
٤٢ ص
(١٨)
حكايت 107 همچو من از مستى شهوت ببر # مستى شهوت ببين اندر شتر
٤٥ ص
(١٩)
استنتاج
٤٥ ص
(٢٠)
حكايت 108 آنچه در فرعون بود آن در تو هست # ليك اژدرهات، محبوس چه است
٥٠ ص
(٢١)
استنتاج
٥٢ ص
(٢٢)
حكايت 109 نفست اژدرهاست او كى مرده است # از غم بىآلتى افسرده است
٥٦ ص
(٢٣)
استنتاج
٥٧ ص
(٢٤)
حكايت 110 موسى و فرعون در هستى توست # بايد اين دو خصم را در خويش جست
٦١ ص
(٢٥)
استنتاج
٦٣ ص
(٢٦)
حكايت 111 در كف هركس اگر شمعى بدى # اختلاف از گفتشان بيرون شدى
٦٨ ص
(٢٧)
استنتاج
٦٨ ص
(٢٨)
حكايت 112 چونكه دندان تو كرمش درفتاد # نيست دندان، بر كنش اى اوستاد
٧٢ ص
(٢٩)
استنتاج
٧٣ ص
(٣٠)
حكايت 113 علم چون بر دل زند يارى شود # علم چون بر تن زند بارى شود
٧٧ ص
(٣١)
استنتاج
٧٧ ص
(٣٢)
حكايت 114 تو كه بىدردى همىانديش اين # نيست صاحب درد را اين فكر هين
٨١ ص
(٣٣)
استنتاج
٨١ ص
(٣٤)
حكايت 115 هست معشوق آنكه او يك تو بود # مبتدا و منتهايت او بود
٨٥ ص
(٣٥)
استنتاج
٨٥ ص
(٣٦)
حكايت 116 خون نخسبد در فتد در هر دلى # ميل جستوجوى كشف مشكلى
٩٠ ص
(٣٧)
استنتاج
٩٣ ص
(٣٨)
حكايت 117 غرقه گشته عقلهاى چون جبال # در بحار وهم و گرداب خيال
٩٨ ص
(٣٩)
استنتاج
٩٩ ص
(٤٠)
حكايت 118 هركه اول بين بود اعمى بود # هركه آخر بين چه با معنى بود
١٠٢ ص
(٤١)
استنتاج
١٠٣ ص
(٤٢)
حكايت 119 من شكستم عهد و دانستم به دست # تا رسيد آن شومى جرأت به دست
١٠٦ ص
(٤٣)
استنتاج
١٠٧ ص
(٤٤)
حكايت 120 فلسفه نزول بلا و مصيبت
١١٠ ص
(٤٥)
استنتاج
١١١ ص
(٤٦)
حكايت 121 يستوى الاعمى لديكم و البصير # في المقام و النزول و المسير؟
١١٤ ص
(٤٧)
استنتاج
١١٤ ص
(٤٨)
حكايت 122 جمله گر مردند ايشان، گر حىاند # غايب و پنهان ز چشم دل كىاند؟
١١٦ ص
(٤٩)
استنتاج
١١٧ ص
(٥٠)
حكايت 123 چونكه بىآتش مرا گرمى رسد # راضيم گر آتشش ما را كشد
١٢١ ص
(٥١)
استنتاج
١٢٢ ص
(٥٢)
حكايت 124 صد هزاران كيميا حق آفريد # كيميايى همچو صبر آدم نديد
١٢٥ ص
(٥٣)
استنتاج
١٢٥ ص
(٥٤)
حكايت 125 هين بجو، كه ركن دولت جستن است # هر گشادى در دل اندر بستن است
١٣٠ ص
(٥٥)
استنتاج
١٣٢ ص
(٥٦)
حكايت 126 اندكاندك آب را دزدد هوا # دين چنين دزدد هم احمق از شما
١٣٦ ص
(٥٧)
استنتاج
١٣٧ ص
(٥٨)
حكايت 127 راه مرگ خلق ناپيدا رهيست # در نظر نايد كه آن بيجا رهيست
١٤١ ص
(٥٩)
استنتاج
١٤٢ ص
(٦٠)
حكايت 128 ما نه زان پيلان گوليم اى گروه # كاضطراب ماه آردمان شكوه
١٤٧ ص
(٦١)
استنتاج
١٤٧ ص
(٦٢)
حكايت 129 من چو رفتم بشنوى بانگ دهل # آنزمان واقف شوى بر جزء و كل
١٥١ ص
(٦٣)
استنتاج
١٥١ ص
(٦٤)
حكايت 130 اين جهان زندان و ما زندانيان # حفره كن زندان و خود را وارهان
١٥٥ ص
(٦٥)
استنتاج
١٥٥ ص
(٦٦)
حكايت 131 استخوان حرص تو در وقت درد # درهم آيد خرد گردد درنورد
١٥٩ ص
(٦٧)
استنتاج
١٥٩ ص
(٦٨)
حكايت 132 عاشقان را كار نبود باوجود # عاشقان را هست بىسرمايه سود
١٦٣ ص
(٦٩)
استنتاج
١٦٣ ص
(٧٠)
حكايت 133 ماهيان را بحر نگذارد برون # خاكيان را بحر نگذارد درون
١٦٧ ص
(٧١)
استنتاج
١٦٨ ص
(٧٢)
حكايت 134 خاك مردان باش اى جان در نبرد
١٧٢ ص
(٧٣)
استنتاج
١٧٢ ص
(٧٤)
حكايت 135 تنشناسان زود ما را گم كنند # آب نوشان ترك مشك و خم كنند
١٧٦ ص
(٧٥)
استنتاج
١٧٧ ص
(٧٦)
حكايت 136 آنكسى را كش معرف حق بود # جامد و ناميش صد صدق زند
١٨٤ ص
(٧٧)
استنتاج
١٨٥ ص
(٧٨)
حكايت 137 هرچه از تو ياوه گردد از قضا # تو يقين دان كه خريدت از بلا
١٨٨ ص
(٧٩)
استنتاج
١٨٩ ص
(٨٠)
حكايت 138 گفت تيرى جست از شست اى پسر # نيست سنت كايد آن واپس به سر
١٩٥ ص
(٨١)
استنتاج
١٩٧ ص
(٨٢)
طريق معنوى
٢٠٠ ص
(٨٣)
حكايت 139 مغز نغزى دارد آخر آدمى # يك دمى آن را طلب، گر زان دمى
٢٠٣ ص
(٨٤)
استنتاج
٢٠٤ ص
(٨٥)
حكايت 140 آنكه مردن پيش چشمش تهلكه است # امر«لا تلقوا» بگيرد او به دست
٢٠٨ ص
(٨٦)
استنتاج
٢٠٩ ص
(٨٧)
حكايت 141 كرد ويران تا كند معمورتر
٢١٣ ص
(٨٨)
استنتاج
٢١٣ ص
(٨٩)
حكايت 142 او گناهى كرد و ما ديديم نيك # رحمت ما را نمىدانست نيك
٢١٨ ص
(٩٠)
استنتاج
٢١٩ ص
(٩١)
اركان توبه عبارتند از
٢٢٢ ص
(٩٢)
حكايت 143 هركجا كه يوسفى باشد چو ماه # جنت است، ارچه كه باشد قعر چاه
٢٢٨ ص
(٩٣)
استنتاج
٢٢٨ ص
(٩٤)
حكايت 144 آن زرى كه دل از او گردد غنى # غالب آيد بر قمر در روشنى
٢٣٢ ص
(٩٥)
استنتاج
٢٣٣ ص
(٩٦)
حكايت 145 دشمنى دارى چنين در سر خويش # مانع عقل است و خصم جان و كيش
٢٣٧ ص
(٩٧)
استنتاج
٢٣٨ ص
(٩٨)
حكايت 146 عاشقم من، كشته قربان لا
٢٤٢ ص
(٩٩)
استنتاج
٢٤٢ ص
(١٠٠)
حكايت 147 آب خضر از جوى نطق اوليا # مىخوريم اى تشنه غافل بيا
٢٤٥ ص
(١٠١)
استنتاج
٢٤٥ ص
(١٠٢)
حكايت 148 راست مىفرمود آن بحر كرم # بر شما من از شما مشفقترم
٢٤٩ ص
(١٠٣)
استنتاج
٢٤٩ ص
(١٠٤)
حكايت 149 سايههايى كه بود جوياى نور # نيست گردد چون كند نورش ظهور
٢٥٣ ص
(١٠٥)
استنتاج
٢٥٤ ص
(١٠٦)
حكايت 150 پس يقين در عقل هر داننده هست # اينكه با جنبنده جنباننده هست
٢٥٦ ص
(١٠٧)
استنتاج
٢٥٧ ص
(١٠٨)
توضيح اينكه
٢٥٨ ص
(١٠٩)
حكايت 151 در حقيقت هر عدو داروى توست # كيميا و نافع و دلجوى توست
٢٦١ ص
(١١٠)
استنتاج
٢٦٢ ص
(١١١)
حكايت 152 گفتش اى جان صعبتر خشم خدا # كه از آن دوزخ همىلرزد چو ما
٢٦٥ ص
(١١٢)
استنتاج
٢٦٥ ص
(١١٣)
حكايت 153 چون زن صوفى تو خائن بودهاى # دام مكر اندر دغا بگشودهاى
٢٧١ ص
(١١٤)
استنتاج
٢٧٢ ص
(١١٥)
حكايت 154 بارها پوشد پى اظهار فضل # باز گيرد از پى اظهار عدل
٢٧٦ ص
(١١٦)
استنتاج
٢٧٦ ص
(١١٧)
حكايت 155 هركه را مشك نصيحت سود نيست # لاجرم با بوى بد خوكردنىست
٢٨٠ ص
(١١٨)
استنتاج
٢٨١ ص
(١١٩)
توضيح دو مطلب
٢٨٣ ص
(١٢٠)
حكايت 156 هيچ آدم گفت حق را كه تو را # امتحان كردم درين جرم و خطا؟
٢٨٥ ص
(١٢١)
استنتاج
٢٨٦ ص
(١٢٢)
حكايت 157 عاشقا خروب تو آمد كژى # همچو طفلان سوى كژ چون مىخزى
٢٨٩ ص
(١٢٣)
استنتاج
٢٩٠ ص
(١٢٤)
حكايت 158 هست اين بالا مقام مصطفى # وهم مثلى نيست با آن شه مرا
٢٩٣ ص
(١٢٥)
استنتاج
٢٩٣ ص
(١٢٦)
حكايت 159 آفتاب از امر حق طباخ ماست # ابلهى باشد كه گوييم او خداست
٢٩٧ ص
(١٢٧)
استنتاج
٢٩٨ ص
(١٢٨)
حكايت 160 تو همىترسى ز من ليك از خرى # من همىترسم كه تو كمتر خورى
٣٠١ ص
(١٢٩)
استنتاج
٣٠٢ ص
(١٣٠)
توضيح مطلب
٣٠٢ ص
(١٣١)
حكايت 161 پيش خاصان ره نباشد عامه را
٣٠٥ ص
(١٣٢)
استنتاج
٣٠٦ ص
(١٣٣)
حكايت 162 جان هر مرغى كه آمد سوى قاف # جمله عالم از اولافند، لاف
٣٠٩ ص
(١٣٤)
استنتاج
٣١٠ ص
(١٣٥)
حكايت 163 تشنه را خود شغل چه بود در جهان # گرد پاى حوض گشتن جاودان
٣١٣ ص
(١٣٦)
استنتاج
٣١٣ ص
(١٣٧)
حكايت 164 ديده در وقتى كه شد حيران و دنگ # كه سخن گفت و اشارت كرد سنگ
٣١٧ ص
(١٣٨)
استنتاج
٣١٨ ص
(١٣٩)
حكايت 165 غم مخور ياوه نگردد او ز تو # بلكه عالم ياوه گردد اندرو
٣٢٢ ص
(١٤٠)
استنتاج
٣٢٣ ص
(١٤١)
حكايت 166 چيست نام اين وزير جامهكن # قوم گفتندش كه نامش هم حسن
٣٢٥ ص
(١٤٢)
استنتاج
٣٢٦ ص
(١٤٣)
حكايت 167 جان كه او دنباله زاغان پرد # زاغ او را سوى گورستان برد
٣٢٩ ص
(١٤٤)
استنتاج
٣٢٩ ص
(١٤٥)
حكايت 168 اى خنك آن را كه پيش از مرگ مرد
٣٣٣ ص
(١٤٦)
استنتاج
٣٣٤ ص
(١٤٧)
حكايت 169 احمق ار حلوا نهد اندر لبم # من از آن حلواى او اندر تبم
٣٣٩ ص
(١٤٨)
استنتاج
٣٤٠ ص
(١٤٩)
حكايت 170 جان گشايد سوى بالا بالها # در زده تن در زمين چنگالها
٣٤٥ ص
(١٥٠)
استنتاج
٣٤٦ ص
(١٥١)
حكايت 171 هركه آخربينتر، او مسعودتر # هركه آخربينتر، او مطرودتر
٣٥٠ ص
(١٥٢)
استنتاج
٣٥١ ص
(١٥٣)
حكايت 172 مال در ايثار اگر گردد تلف # در درون، صد زندگى آيد خلف
٣٥٦ ص
(١٥٤)
استنتاج
٣٥٧ ص
(١٥٥)
حكايت 173 لوح محفوظ است او را پيشوا # از چه محفوظ است؟ محفوظ از خطا
٣٦١ ص
(١٥٦)
استنتاج
٣٦٢ ص
(١٥٧)
ام الكتاب
٣٦٣ ص
(١٥٨)
كتاب مبين
٣٦٤ ص
(١٥٩)
امام مبين
٣٦٤ ص
(١٦٠)
كتاب مسطور
٣٦٤ ص
(١٦١)
كتاب حفيظ
٣٦٤ ص
(١٦٢)
حكايت 174 پس تو را هر غم كه پيش آيد ز درد # بر كسى تهمت منه بر خويش گرد
٣٦٧ ص
(١٦٣)
استنتاج
٣٦٨ ص
(١٦٤)
حكايت 175 عقل ايمانى چو شحنه عادل است # پاسبان و حاكم شهر دل است
٣٧١ ص
(١٦٥)
استنتاج
٣٧١ ص
(١٦٦)
حكايت 176 پير، پير عقل باشد اى پسر # نه سپيدى موى اندر ريش و سر
٣٧٧ ص
(١٦٧)
استنتاج
٣٧٨ ص
(١٦٨)
حكايت 177 بركنار بامى اى مست مدام # پست بنشين، يا فرود آ و السلام
٣٨٥ ص
(١٦٩)
استنتاج
٣٨٦ ص
(١٧٠)
حكايت 178 مرده گردم خويش بسپارم به آب # مرگ پيش از مرگ، امن است از عذاب
٣٩٠ ص
(١٧١)
استنتاج
٣٩١ ص
(١٧٢)
حكايت 179 گفت شخصى خوب ورد آوردهاى # ليك سوراخ دعا گم كردهاى
٣٩٦ ص
(١٧٣)
استنتاج
٣٩٦ ص
(١٧٤)
حكايت 180 پند گفتن با جهول خوابناك # تخم افكندن بود در شوره خاك
٤٠٠ ص
(١٧٥)
استنتاج
٤٠١ ص
(١٧٦)
حكايت 181 كى شود گلزار و گندمزار اين # تا نگردد زشت و ويران اين زمين؟
٤٠٤ ص
(١٧٧)
استنتاج
٤٠٤ ص
(١٧٨)
حكايت 182 خرمن فرعون را داد او بباد # هيچ شه را اينچنين صاحب مباد
٤٠٦ ص
(١٧٩)
استنتاج
٤٠٧ ص
(١٨٠)
حكايت 183 زآن بود جنس بشر پيغمبران # تا به جنسيت رهند از ناودان
٤١١ ص
(١٨١)
استنتاج
٤١١ ص
(١٨٢)
پاسخ قرآن كريم به گروه اول
٤١٣ ص
(١٨٣)
پاسخ به گروه دوم
٤١٣ ص
(١٨٤)
حكايت 184 گر تو را عقل است، كردم لطفها # ور خرى، آوردهام خر را عصا
٤١٦ ص
(١٨٥)
استنتاج
٤١٧ ص
(١٨٦)
حكايت 185 غير شه را بهر آن لا كردهام # كه به سوى شه تولا كردهام
٤٢١ ص
(١٨٧)
استنتاج
٤٢٢ ص
(١٨٨)
حكايت 186 بهر اظهارست اين خلق جهان # تا نماند گنج حكمتها نهان
٤٢٦ ص
(١٨٩)
استنتاج
٤٢٧ ص
(١٩٠)
توضيح مطلب
٤٢٧ ص
(١٩١)
حكايت 187 ساحره دنيا قوى دانا زنى است # حل سحر او به پاى عامه نيست
٤٣٢ ص
(١٩٢)
استنتاج
٤٣٣ ص
(١٩٣)
حكايت 188 يار فرعون تنيد، اى قوم دون # ز آن نمايد مر شما را نيل، خون
٤٤١ ص
(١٩٤)
استنتاج
٤٤١ ص
(١٩٥)
توضيح مطلب
٤٤٢ ص
(١٩٦)
حكايت 189 قشرهاى خشك را جا آتش است # قشر پيوسته به مغز جان خوش است
٤٤٥ ص
(١٩٧)
استنتاج
٤٤٦ ص
(١٩٨)
حكايت 190 كوه در سوراخ سوزن كى رود؟ # جز مگر كآن رشته يكتا شود
٤٤٩ ص
(١٩٩)
استنتاج
٤٥٠ ص
(٢٠٠)
حكايت 191 هزل تعليم است آن را جد شنو # تو مشو بر ظاهر هزلش گرو
٤٥٤ ص
(٢٠١)
استنتاج
٤٥٥ ص
(٢٠٢)
حكايت 192 من به هر شهرى رگى دارم نهان # بر عروقم بسته اطراف جهان
٤٥٨ ص
(٢٠٣)
استنتاج
٤٥٨ ص
(٢٠٤)
ذو القرنين كيست؟
٤٥٩ ص
(٢٠٥)
ذو القرنين چه سمتى داشته است؟
٤٦٠ ص
(٢٠٦)
چرا وى را«ذو القرنين» نام نهادند؟
٤٦١ ص
(٢٠٧)
تاريخ زندگى و سلطنت ذو القرنين
٤٦٢ ص
(٢٠٨)
حكايت 193 يك زمان از وى عنايت بركند # عقل زيرك ابلهىها مىكند
٤٦٤ ص
(٢٠٩)
استنتاج
٤٦٥ ص
(٢١٠)
حكايت 194 آدمى را هست حس تن سقيم # ليك در باطن يكى خلقى عظيم
٤٦٨ ص
(٢١١)
استنتاج
٤٦٨ ص
(٢١٢)
فهرست
٤٧٣ ص
 
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص
٣٦٨ ص
٣٦٩ ص
٣٧٠ ص
٣٧١ ص
٣٧٢ ص
٣٧٣ ص
٣٧٤ ص
٣٧٥ ص
٣٧٦ ص
٣٧٧ ص
٣٧٨ ص
٣٧٩ ص
٣٨٠ ص
٣٨١ ص
٣٨٢ ص
٣٨٣ ص
٣٨٤ ص
٣٨٥ ص
٣٨٦ ص
٣٨٧ ص
٣٨٨ ص
٣٨٩ ص
٣٩٠ ص
٣٩١ ص
٣٩٢ ص
٣٩٣ ص
٣٩٤ ص
٣٩٥ ص
٣٩٦ ص
٣٩٧ ص
٣٩٨ ص
٣٩٩ ص
٤٠٠ ص
٤٠١ ص
٤٠٢ ص
٤٠٣ ص
٤٠٤ ص
٤٠٥ ص
٤٠٦ ص
٤٠٧ ص
٤٠٨ ص
٤٠٩ ص
٤١٠ ص
٤١١ ص
٤١٢ ص
٤١٣ ص
٤١٤ ص
٤١٥ ص
٤١٦ ص
٤١٧ ص
٤١٨ ص
٤١٩ ص
٤٢٠ ص
٤٢١ ص
٤٢٢ ص
٤٢٣ ص
٤٢٤ ص
٤٢٥ ص
٤٢٦ ص
٤٢٧ ص
٤٢٨ ص
٤٢٩ ص
٤٣٠ ص
٤٣١ ص
٤٣٢ ص
٤٣٣ ص
٤٣٤ ص
٤٣٥ ص
٤٣٦ ص
٤٣٧ ص
٤٣٨ ص
٤٣٩ ص
٤٤٠ ص
٤٤١ ص
٤٤٢ ص
٤٤٣ ص
٤٤٤ ص
٤٤٥ ص
٤٤٦ ص
٤٤٧ ص
٤٤٨ ص
٤٤٩ ص
٤٥٠ ص
٤٥١ ص
٤٥٢ ص
٤٥٣ ص
٤٥٤ ص
٤٥٥ ص
٤٥٦ ص
٤٥٧ ص
٤٥٨ ص
٤٥٩ ص
٤٦٠ ص
٤٦١ ص
٤٦٢ ص
٤٦٣ ص
٤٦٤ ص
٤٦٥ ص
٤٦٦ ص
٤٦٧ ص
٤٦٨ ص
٤٦٩ ص
٤٧٠ ص
٤٧١ ص
٤٧٢ ص
٤٧٣ ص
٤٧٤ ص
٤٧٥ ص
٤٧٦ ص
٤٧٧ ص
٤٧٨ ص
٤٧٩ ص
٤٨٠ ص
٤٨١ ص
٤٨٢ ص
٤٨٣ ص
٤٨٤ ص
٤٨٥ ص
٤٨٦ ص
٤٨٧ ص
٤٨٨ ص

بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ٤٣٦ - استنتاج

... فَقالَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْهُمْ إِنْ هذا إِلَّا سِحْرٌ مُبِينٌ‌[١]

«ولى جمعى از كافران آنها گفتند اينها- معجزاتى كه حضرت عيسى ٧ مى‌آورد- جز سحر آشكار نيست.»

وَ عَجِبُوا أَنْ جاءَهُمْ مُنْذِرٌ مِنْهُمْ وَ قالَ الْكافِرُونَ هذا ساحِرٌ كَذَّابٌ‌[٢]

«آنها تعجب كردند كه چرا پيامبر- اسلام- انذاركننده‌اى از ميان خودشان برخاسته، و كافران گفتند: اين ساحر دروغگويى است.»

٧- قرآن سحر را از نظر خود ساحران و كفار نيز كارى دور از حقيقت مى‌داند لذا مى‌گويد: وقتى ساحران فرعون در مقابل معجزه حضرت موسى ٧ قرار گرفتند، از كار باطل خود توبه كرده، گفتند:

إِنَّا آمَنَّا بِرَبِّنا لِيَغْفِرَ لَنا خَطايانا وَ ما أَكْرَهْتَنا عَلَيْهِ مِنَ السِّحْرِ وَ اللَّهُ خَيْرٌ وَ أَبْقى‌[٣]

«ما به پروردگارمان ايمان آورديم تا گناهان ما و آنچه را از سحر بر ما تحميل كردى ببخشد و خدا بهتر و باقى‌تر است.»

و نيز سحر را با دروغ همرديف دانستن و ديوانگى، خود گواه بر اين است كه آنان به بى‌اساسى سحر اذعان داشتند.

و اينكه كفار وقتى معجزه‌اى از پيغمبر صلّى اللّه عليه و اله مى‌ديدند با استهزا و تمسخر مى‌گفتند: اين سحر است. به تمسخر گرفتن سحر توسط كفار نشان مى‌دهد كه حتى آنان نيز به سحر اعتقادى نداشتند:

وَ إِذا رَأَوْا آيَةً يَسْتَسْخِرُونَ* وَ قالُوا إِنْ هذا إِلَّا سِحْرٌ مُبِينٌ.[٤]

«و هنگامى كه معجزه‌اى را ببينند ديگران را نيز به استهزا دعوت مى‌كنند. و مى‌گويند اين فقط سحرى است آشكار.»


[١] - مائده: ١١٠

[٢] -« ص»: ٤؛ آياتى كه كفار، پيغمبران خدا را دروغگو، ديوانه، ساحر و مسحور مى‌دانستند زياد است ما جهت رعايت اختصار به چند آيه اكتفا نموديم.

[٣] - طه: ٧٣

[٤] - صافات: ١٤ و ١٥