بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ٣٣٤ - استنتاج

استنتاج‌

يكى از راه‌هاى تحصيل عرفان و معرفت توحيدى، نظر به آيات الهى و تماشاى نشانه‌هاى حضرت حق در آفرينش مخلوقات و موجودات جهان هستى است! قرآن در آيات زيادى ما را دعوت به سير در آفاق و انفس و تماشاى آيات الهى نموده، مى‌فرمايد:

أَ وَ لَمْ يَنْظُرُوا فِي مَلَكُوتِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما خَلَقَ اللَّهُ مِنْ شَيْ‌ءٍ ...[١]

«آيا آنها در نظام آسمان‌ها و زمين و آنچه را كه خدا آفريده است نظر نيفكندند؟»

... أَ فَلَمْ يَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَيَنْظُرُوا كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ ...[٢]

«آيا سير در زمين نكردند تا ببينند عاقبت كسانى كه پيش از آنها بودند چه شد؟»

فَانْظُرْ إِلى‌ آثارِ رَحْمَتِ اللَّهِ ...؛[٣] «به آثار رحمت الهى بنگر»

بديهى است هدف قرآن از دعوت به سير در آفاق و انفس و تماشاى آيات الهى، رسيدن انسان به چيزى مافوق سير و تماشا است و آن برانگيخته شدن حسّ‌

[١] - اعراف: ١٨٥

[٢] - يوسف: ١٠٩

[٣] - روم: ٥٠