بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ٣٣٦ - استنتاج

آنچه در بيرون مشاهده مى‌كنى فرعى از آن اصل و سايه‌اى از آن حقيقت است.

جلوات قدرت الهى را مى‌بايست در درون مخلوقات يافت وگرنه ظاهر مخلوقات چيز جز عكس آن جلوه درونى بر روى آب زلال نيست!

مسلما عكسى كه از پديده‌هاى مادى در آب زلال يا آيينه پديدار مى‌شود، نفس آن پديده نيست بلكه صورت خيالى و مجازى آن است كه نقشى بر آب يا آيينه زده است!

مگر نه اين است كه خداوند در قرآن دنيا را سراى فريب خوانده و فرموده است:

... وَ مَا الْحَياةُ الدُّنْيا إِلَّا مَتاعُ الْغُرُورِ.[١]

«و زندگى دنيا چيزى جز كالاى فريب نيست.»

و سفارش كرده است كه مبادا زندگى دنيا شما را بفريبد.

... فَلا تَغُرَّنَّكُمُ الْحَياةُ الدُّنْيا ...[٢]

اين نامگذارى به خاطر آن است كه انسان‌هاى بى‌انديشه فكر مى‌كنند كه هرچه هست همين دنيا و ظاهر فريباى آن است، از اين‌رو، غافل از حقيقت دنيا، فريب ظاهر آن را مى‌خورند.

ذلِكُمْ بِأَنَّكُمُ اتَّخَذْتُمْ آياتِ اللَّهِ هُزُواً وَ غَرَّتْكُمُ الْحَياةُ الدُّنْيا ...[٣]

[١] - آل عمران: ١٨٥

[٢] - لقمان: ٣٣

[٣] - جاثيه: ٣٥