بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ١٦٣ - استنتاج

حكايت ١٣٢

صوفى‌اى روزى سفره بى‌نانى ديد كه از ميخى آويخته‌اند، از ديدن آن سفره به وجد آمد و شروع به رقصيدن كرد و جامه دريد. فرياد مى‌زد كه: اينك اين سفره نواى بينوايان و چاره همه قحطى‌ها و پريشانى‌هاست.

چونكه شوق آن صوفى به نهايت رسيد، صوفيان ديگر نيز با او همراه شدند، صداى خنده و هاى‌وهوى صوفيان بالا گرفت.

در اين ميان شخصى كه شاهد وجد و شعف صوفيان بود به آنان اعتراض كرد و گفت: سفره خالى از نان و آويخته كه اين همه شور و حال ندارد؟!

صوفى به وجد آمده، در پاسخ گفت:

استنتاج‌

لازمه ديدن حقيقت اشيا، داشتن چشم حقيقت‌بين است.

در دنيايى كه ما زندگى مى‌كنيم، اجسام بسيارى وجود دارد كه با چشم سر