بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ١٦ - استنتاج
حكايت ١٠١
|
گفت آن اللّه تو لبيك ماست |
و آن نياز و درد و سوزت پيك ماست |
|
شخصى شبها همواره نام اللّه را بر زبان مىآورد تا بر اثر اين نام مقدس، شيريندهان شود. شيطان به او گفت: اى كسى كه همواره با سماجت نام اللّه را بر زبان دارى، بگو ببينم تو كه اين همه خدا را مىخوانى، آيا شده حتّى براى يكبار از جانب اللّه جوابى به تو رسيده باشد؟!
مرد نيايشگر از سخنان شيطان دلشكسته شد، ذكرش را ترك كرده، سر بر زمين نهاد و به خواب رفت. حضرت خضر ٧ به خواب وى آمد و پرسيد: چرا از ذكر اللّه فرومانده و پشيمان شدهاى؟
مرد گفت: براى اينكه هيچ لبّيكى از جانب اللّه نشنيدهام، مىترسم كه مطرود درگاه الهى باشم. حضرت خضر ٧ از قول پروردگار به آن مرد پاسخ داد:
|
گفت آن اللّه تو لبيك ماست |
و آن نياز و درد و سوزت پيك ماست |
|
|
حيلهها و چارهجويىهاى تو |
جذب ما بود و گشاد اين پاى تو |
|
|
ترس و عشق تو كمند لطف ماست |
زير هر يا ربّ تو لبّيك ماست |
|
|
جان جاهل زين دعا جز دور نيست |
زانكه يا ربّ گفتنش دستور نيست |
|
|
بر دهان و بر دلش قفل است و بند |
تا ننالد با خدا وقت گزند |
|
استنتاج
يكى از كلماتى كه در قرآن بسيار از آن استفاده شده، كلمه «ذكر» است. آنچه از