ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٥٢٣ - سجده شكر و ذكر آن

همه مهربانان».

و شايسته است كسى كه سجده شكر بجا مى‌آورد دو ذراع (دو ساق دست) و سينه خود را بر زمين نهد.

٩٧٨- و در روايت ابى الحسين اسدى- رضى اللَّه عنه- چنين آمده است كه امام صادق ٧ فرمود: مطلب اينست كه نمازگزار پس از انجام فريضه بسجده ميرود تا سپاس خداوند متعال را بر انعامى كه به او عطا فرموده و به انجام وظيفه‌اش موفّق ساخته بجا آورد، و كمتر ذكرى كه در آن بايد گفته شود سه بار گفتن «شكرا للَّه» است.

٩٧٩- احمد بن محمّد بن خالد برقى از پدرش از محمّد بن ابى عمير از حريز از مرازم از امام صادق ٧ روايت كرده است كه فرمود: سجده شكر بر هر مسلمانى واجب است، نمازت را با آن كامل و رضاى پروردگارت را حاصل ميسازى، و فرشتگان آن را از تو بپسندند، و بدون شك هر گاه بنده نماز بگزارد و پس از فراغ در پى آن بسجده شكر رود، پروردگار متعال حجاب از ميان او و فرشتگان برگيرد، و به آنان خطاب كند: بنگريد بسوى بنده من كه وظيفه واجب انجام داده و به پيمان من وفا نموده، و بشكرانه برخوردارى از انعام من برايم بسجده افتاده، اكنون‌