ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٦٥ - باب در بيان مواضعى كه نماز در آن جايز است و مواضعى كه نماز در آن جايز نيست

در ميان بزرگراهها يا راههاى اصلى است اشكالى ندارد نماز بخوانند.

٧٢٨- امام رضا ٧ فرمود: هر شارع و راهيكه مردم در آن رفت و آمد ميكنند (يعنى هم اكنون دائر است و در آن تردّد مى‌شود نه شارعى كه متروك شده) خواه جادّه داشته باشد خواه نداشته باشد جايز نيست يا بعبارت بهتر سزاوار نيست كه در آن نماز گزارند، پرسيدند: پس كجا نماز بخوانند؟ فرمود: در سمت راست و سمت چپ شارع.

٧٢٩- حلبى از امام صادق ٧ سؤال كرد: در مورد نماز خواندن در پايگاههاى گوسفندان كه در آنجا چگونه است؟ آن حضرت فرمود: در آنجا نماز بگذار، ولى آنجا كه شتران را پس از آب دادن ميخوابانند تا بار ديگر آب دهند، نماز مگذار مگر آنكه بترسى كالايت از بين برود، در اين صورت آنجا را بروب و آبى بر آنجا بريز (كه اگر نجاستى آنجاست پاك شود چنان كه در هر كجاى ديگر هم كه مورد نجاست و همى پيش مى‌آيد شارع مقدّس حكم بريختن آب يا رشّ ماء بمنظور رفع وهم فرموده است) آنگاه نماز كن، باز حضرت فرمود: و نماز خواندن در زمين شوره‌زار مكروه است مگر آنكه مكان نرمى باشد كه پيشانى بصورت هموار بر آن قرار گيرد.

٧٣٠- از امام صادق ٧ پرسيدند كه در خانه‌هاى مجوس نماز ميتوان خواند؟ در حالى كه در آنجا آب بپاشند، آن حضرت فرمود: اشكالى ندارد، حلبى (راوى حديث) گويد: من خود گاه امام صادق ٧ را در راه مكه ميديدم محلّ‌