ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٧٦ - در اخبار نادر

ماليدن بتمام سطح قبر در صورتى كه ابتدا به آن گل ماليده باشند و پس از گذشت زمان، از بين رفته باشد كه اين كار تازه ساختن و تجديد قبر محسوب مى‌شود، و ليكن اگر كسى بميرد و قبر او را گل بگيرند جايز است كه ساير قبور را نيز بدون اينكه تجديد كنند مرمّت نمايند.

و ابن وليد از سعد بن عبد اللَّه- رحمه اللَّه- نقل كرده كه او ميگفت: «من حدّد قبرا» با حاء و بدون نقطه يعنى كسى كه خر پشته بر قبرى بسازد.

و ابن وليد از احمد بن ابى عبد اللَّه برقى روايت كرده كه او گفت: «انّما هو من جدث قبرا» و تفسير و معنى جدث قبر است و نميدانيم منظورش از اين جمله كه هر كس قبرى را قبر بسازد چيست، و ابن وليد گويد آنچه اعتقاد منست آنست كه «جدّد» به جيم درست است و معناى آن اينست كه هر كس قبرى را نبش كند، زيرا كسى كه قبرى را نبش كند آن را تجديد قبر كرده است و ما را به تجديد و بازسازى آن نيازمند ساخته است و آن را بصورت قبر كنده‌شده‌اى درآورده است، پس به ترتيبى كه گذشت ابن وليد لفظ صفّار و معنى برقى را اختيار كرده است.

و اما من (صدوق) ميگويم: تجديد به آن معنى كه محمّد بن حسن صفّار بدان قائل است و تحديد با حاء بى‌نقطه كه اعتقاد سعد بن عبد اللَّه است و آن كلمه «جدث» كه برقى گفته همگى داخل در معنى حديث است و هيچ كدام بيرون از