ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢١٣ - كفن كردن ميت و ترتيبات آن

ممنوع اعلام شد).

و هر گاه پس از غسل چيزى از ميّت خارج شد غسل او اعاده نميشود لكن آنچه از نجاست كه بكفن رسيده است پاك و شسته مى‌شود تا در لحد گذاشته شود، و اگر در لحدش چيزى از او بيرون بيايد كفنش شستن نميخواهد، أمّا آن محلّ كه نجاست خارج شده از ميّت به آن رسيده از كفن بريده شود و يكى از دو جامه بر ديگرى كشيده گردد تا بدن ميّت را بپوشاند.

٤١٧- امام صادق ٧ فرمود: كسى كه مؤمنى را كفن نمايد مانند آنست كه پوشش او را تا روز قيامت ضامن شده و بگردن گرفته است، و هر كس براى مؤمنى كه از دنيا رفته گورى حفر نمايد همچنان است كه او را در خانه‌اى موافق خواست خودش تا روز قيامت جاى داده باشد.

و شخص جنب اگر بميرد فقط يك غسل داده مى‌شود و آن غسل براى جنابت او و غسل ميّت هر دو كافى است. زيرا آن دو دو چيز داراى حرمت هستند كه در يك جا جمع شده‌اند.

شرح «زيرا اگر شخص جنب باشد پاره‌اى امور از قبيل نماز و طواف، مسّ قرآن، دخول و راه رفتن در مسجدين و غيره بر او حرام است، و وقتى از دنيا رفت بر او نماز نميتوان گزارد تا او را غسل دهند همين كه او را غسل ميّت دادند هر دو حدث مرتفع مى‌شود».